Ψυχή βαθιά : σχόλιο ενός ηττημένου

του Γιώργου Ρούση,  καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο 

(άρθρο στην εφημερίδα ελευθεροτυπία, 6/11/09)

    Οι αράδες που ακολουθούν δεν προέρχονται ούτε από κάποιον κριτικό κινηματογράφου ούτε από κάποιον ιστορικό αλλά από έναν Έλληνα πολίτη που ανήκει και συνειδητά τάσσεται με το μέρος των ηττημένων του εμφυλίου πολέμου, και ο οποίος θεωρεί ότι αυτός θα συνεχίζεται παντού και πάντοτε με διάφορες μορφές, όσο η κοινωνία θα διαχωρίζεται σε αντιμαχόμενες τάξεις. Γιατί σε αντίθεση από τι επιδιώκει να περάσει στον θεατή το ‘’Ψυχή βαθιά’’, ο εμφύλιος, όπως άλλωστε ο κάθε εμφύλιος στην Ιστορία, είχε νικητές και ηττημένους. Και στην προκειμένη περίπτωση, οι νικητές ήταν η ντόπια και ξένη αστική τάξη και οι συνεργάτες των κατακτητών – αρχικά Γερμανών και στη συνέχεια Αγγλοαμερικανών –και ηττημένοι, το λαϊκό κίνημα και το κίνημα της εθνικής αντίστασης.
    Και μάλιστα, αυτοί οι ηττημένοι, για χρόνια ολόκληρα υπέστησαν δολοφονίες, βασανιστήρια, τις πιο άγριες διώξεις… έναν εκδημοκρατισμό πού σήμαινε ‘’ο υπουργός Δικαιοσύνης να κρίνει την αύξησιν ωρών προαυλισμού’’ και που ακόμη και τώρα πληρώνουν τις συνέπειες της τότε ήττας τους.
    Ακόμη, κάτι που σκόπιμα αποφεύγουν να παρουσιάσουν οι σεναριογράφοι του ‘’Ψυχή Βαθιά’’, η δημιουργία του ΔΣΕ ήταν απόρροια του αδυσώπητου, άγριου διωγμού των αγωνιστών του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, του ΕΛΛΑΣ, ‘’που ένα χώρο να σταθούνε ζητήσανε, δίχως υποτιθέμενα προνόμια ή ξέχωρη αξία’’, παρόλο που εκείνοι είχαν σηκώσει το βάρος του απελευθερωτικού αγώνα.
Αλλά και ο αγώνας του ΔΣΕ δεν ήταν όπως τον παρουσιάζει το φιλμ, αγώνας άσχετων, παραπλανημένων από τους ηγέτες τους πιτσιρικάδων που είχαν απαχθεί, δεν ήταν αγώνας άβουλων μορμόνων, αλλά αγώνας σωτηρίας, και ταυτόχρονα αγώνας για μια καλύτερη ζωή, αγώνας για μια λεύθερη από ντόπια και ξένα αφεντικά, αγώνας για μια λαοκρατούμενη Ελλάδα.

‘’Με τ’ άρματα του δίπλα / νειρεύονται βαθιά /πως βγήκε νιο φεγγάρι /σφυροδρέπανο’’.

    Και τον αγώνα αυτό, δεν τον αντιμετώπιζαν με το πιο αβυσσαλέο μίσος μόνον οι κακοί Αμερικάνοι, αλλά και η ελληνική αστική τάξη και οι στρατιωτικοί της εκπρόσωποι, τους οποίους το έργο εμφανίζει σχεδόν αντιστεκόμενους στα κελεύσματα των ξένων, ακριβώς για να κρύψει το βαθιά ταξικό χαρακτήρα αυτού του πολέμου.
    Δεν πρόκειται για έργο ιστορικού, αλλά για μυθοπλασία, που πλάστηκε στην βάση μακρόχρονων ιστορικών ερευνών – τόσο σοβαρών που ακόμη και ο τίτλος που επιλέχθηκε γι’ αυτό, δηλαδή το ‘’Ψυχή βαθιά’’, να είναι σύνθημα του ΕΛΛΑΣ και όχι του ΔΣΕ – δήλωσε σε μύριους τόνους ο αυτοπροσδιοριζόμενος αριστερός σκηνοθέτης. Να όμως, που αυτή η μυθοπλασία έρχεται να αναθεωρήσει την ιστορική πραγματικότητα, να την παραποιήσει και τελικά να την ανατρέψει.
    Εντάσσεται έτσι, συνειδητά ἠ ασυνείδητα, σε μια ευρύτερη διεθνή προσπάθεια ξαναγραψίματος της ιστορίας με στρογγυλέματα γωνιών, είτε αυτές αφορούν την ναζιστική θηριωδία είτα το ολοκαύτωμα… είτα το ‘’συνωστισμό’’ στα παράλια της Σμύρνης… και τελικά την κινητήριο της ιστορίας πάλη, ανάμεσα στα αφεντικά και στης γης τους κολασμένους, με απώτερο στόχο να αποτραπεί η κορύφωσή της και να μην πάρουν τα όνειρα εκδίκηση.
    Και όταν γι’ αυτή την ιστορική αναθεώρηση ανάγονται σε ερμηνευτικό εργαλείο οι διαπροσωπικές σχέσεις και χρησιμοποιείται αφειδώς το συναίσθημα, και πιο αγνές μορφές αγάπης, όπως εκείνη ανάμεσα στη μάνα και τα παιδιά της, η αγάπη ανάμεσα σε αδέλφια, ο έρωτας ανάμεσα σε δύο νέα παιδιά, που όταν θρυμματίζονται κανέναν δεν αφήνουν ασυγκίνητο, τότε το όλο εγχείρημα, πέραν του ότι επιβάλλεται να καταδικαστεί πολιτικά, όπως άλλωστε έπραξε προς τιμήν της σύσσωμη η αριστερά, θα πρέπει να απαξιωθεί και ηθικά.

Νέο κρούσμα αστυνομικής βίας ή... επιθετικά κάγκελα στη Σύρο;

Μια νέα καταγγελία για αστυνομική βία καλείται να ερευνήσει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αυτή τη φορά, το περιστατικό αφορά στην σύλληψη τεσσάρων αλλοδαπών στη Σύρο για κλοπές, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι βασανίστηκαν από άντρες του Τ.Α. Ερμούπολης. Στο tvxs μίλησαν για την υπόθεση ο εκπρόσωπος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και ο αστυνομικός διευθυντής Κυκλάδων.

Η σύλληψη, που έγινε στις 30 Σεπτεμβρίου, χαιρετίστηκε από την τοπική κοινωνία, που όπως φαίνεται ταλαιπωρούνταν από τις κλοπές. Τη ...δόξα της αστυνομίας επισκίασε, ωστόσο, το γεγονός πως οι συλληφθέντες, στο απολογητικό τους υπόμνημα προς τον ανακριτή στις 5 Οκτωβρίου, κατήγγειλαν ότι υπέστησαν βασανισμό από τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια της προανάκρισης.

Η ιατροδικαστική εξέταση που ακολούθησε επιβεβαίωσε ότι οι κρατούμενοι είχαν πράγματι δεχτεί χτυπήματα στην πλάτη, στα χέρια και τα πόδια, σε σημεία δηλαδή που καλύπτονται από τα ρούχα, ενώ σοβαρή κρίθηκε η κατάσταση του ενός.

Αυτή τη στιγμή έχει ξεκινήσει έρευνα από την Εισαγγελία Σύρου, ενώ έχει σχηματιστεί δικογραφία σε βάρος τριών αστυνομικών.

Ο κ. Π. Βλάχος, εκπρόσωπος του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη διευκρίνισε στο tvxs ότι ταυτόχρονα με την προκαταρκτική εξέταση της εισαγγελίας που βρίσκεται σε εξέλιξη, «έχει δοθεί εντολή για ΕΔΕ, η οποία πρόκειται να διενεργηθεί από άλλη Αστυνομική Διεύθυνση και όχι αυτή Κυκλάδων ώστε να μην υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων.» Ο κ. Βλάχος ανήγγειλε ότι «αυτή θα είναι και η πάγια πολιτική του υπουργείου στο εξής: οτιδήποτε μπορεί να καταλογιστεί είτε ως αυθαιρεσία είτε ως κατάχρηση εξουσίας θα περνάει μέσα από τη νόμιμη διαδικασία κι όπου αυτό δεν είναι εφικτό ή βλέπουμε κάποια καθυστέρηση θα παρεμβαίνει και ο ίδιος ο υπουργός μέσω εισαγγελικής παραγγελίας, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Παγανής.»

Η διενέργεια της ΕΔΕ έχει πράγματι ανατεθεί σε αστυνομικό διευθυντή της Ρόδου, σύμφωνα και με τον κ. Ν. Εταιρίδη, τον αστυνομικό διευθυντή Κυκλάδων, ο οποίος ανέφερε στο tvxs ότι έως ότου τελειώσουν οι έρευνες κρατάει μια επιφύλαξη σχετικά με το αληθές της καταγγελίας, «με την έννοια ότι μόνο ο ένας εκ των αλλοδαπών ισχυρίστηκε ότι κακομεταχειρίστηκε και ενδεχόμενα αυτό να το έκανε για να ελαφρύνει κάπως τη θέση του στην ποινική υπόθεση».

Ωστόσο, ο αστυνομικός διευθυντής Κυκλάδων επιβεβαιώνει ότι η ιατροδικαστική εξέταση διαπίστωσε σωματικές βλάβες σε όλους τους συλληφθέντες.

«Ο ισχυρισμός των αστυνομικών είναι ότι οι αλλοδαποί δεν κακοποιήθηκαν, απλά στη συμπλοκή, κατά την προσπάθεια σύλληψής τους, έπεσαν και χτύπησαν σε κάτι κάγκελα», είπε ο κ. Εταιρίδης.

Σημειώνεται ότι οι τέσσερις άντρες έχουν προφυλακιστεί, και μεταφερθεί στη Χίο, ενώ προς το παρόν ανοικτό παραμένει το χρονικό πλαίσιο τόσο της εισαγγελικής όσο και της διοικητικής έρευνας για την καταγγελία κατά των αστυνομικών.

http://www.tvxs.gr/v25258

«Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν»

Σε ηλικία 101 ετών, ο θεμελιωτής της δομικής ανθρωπολογίας και «αστρονόμος των ανθρώπινων αστερισμών» Κλοντ Λεβί-Στρος έχασε τη μάχη με τη ζωή. Με μια λιτή ανακοίνωση, η Γαλλική Ακαδημία ανακοίνωσε το θάνατό του, χωρίς να κάνει γνωστά τα αίτια. Άλλωστε, όπως τόνισε κι ο ίδιος «Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν».

Γεννημένος το Νοέμβριο του 1908 στις Βρυξέλλες, ο Κλοντ Λεβί-Στρος εισήγαγε νέες ιδέες σχετικά με τη συμπεριφορά και τη σκέψη στις σύγχρονες κοινωνίες. Η πρώτη εθνογραφική έρευνα του Λεβί-Στρος διεξληχθη πραγματοποιήθηκε στη Βραζιλία όπου έζησε από το 1935 έως το 1939. Επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο, ο Λεβί-Στρος μελέτησε αυτόχθονες πληθυσμούς του Αμαζονίου, ζώντας ως μέλος της φυλής τους. Σκοπός του ήταν να γράψει ένα σχετικό μυθιστόρημα με τίτλο «Θλιμμένοι Τροπικοί». Τελικά, όταν επέστρεψε στη Γαλλία, το βιβλίο, το οποίο εκδόθηκε το 1955, αποτελούσε μια δοκιμιακή ταξιδιωτική εμπειρία ανάμεσα στο φιλοσοφικό στοχασμό και την εθνογραφική ανάλυση. Η πρωτοφανής επιτυχία των «Θλιμμένων Τροπικών» και η επίμαχη φράση «Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν», με την οποία έκλεινε το βιβλίο προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ουμανιστών. O ίδιος, επέκρινε τους θεωρητικούς του ουμανισμού για το γεγονός ότι θεμελίωναν τα δικαιώματα του ανθρώπου στα προνόμια ενός κυρίαρχου είδους - του ανθρώπινου.

Εκσυγχρονιστής της Ανθρωπολογίας, ο Λεβί-Στρος σαγηνευόταν από την ατομική επιστήμη, τα γλωσσολογικά μοντέλα και τα αρχάρια βήματα της πληροφορικής. Το έργο του άσκησε σημαντική επίδραση στις ανθρωπιστικές σπουδές, εκείνο όμως που εκτόξευσε τη φήμη του ήταν η άρνησή του να δει τον δυτικό πολιτισμό ως μοναδικό και προνομιούχο. Δίνοντας έμφαση στη φόρμα και όχι στο περιεχόμενο, επέμενε ότι η «άγρια» σκέψη είναι ισοδύναμη με την «εκπολιτισμένη». «Αυτές οι κοινωνίες δεν αντιπροσωπεύουν ένα παιδικό ή κατώτερο στάδιο της ανθρωπότητας, αλλά σύνθετους οργανισμούς που δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τον δικό μας σε επίπεδο ανάπτυξης σκέψης και κουλτούρας», τόνιζε.

Αναγνωρίστηκε ως «πατέρας του στρουκτουραλισμού», όρο που ο ίδιος δεν αποδέχτηκε ποτέ. Όπως επεσήμανε ο ίδιος, «πίσω από τον όρο στρουκτουραλισμός υπάρχει η θέληση να μετατραπεί σε φιλοσοφική σχολή κάτι που ξεκίνησε ως μέθοδος εργασίας. Στη διάρκεια της έρευνάς μου ήταν πολύ σημαντικό να μπει μια τάξη στις επιστήμες του ανθρώπου».

«Αναζητώντας απρόβλεπτες αρμονίες» μελέτησε τα συστήματα συγγένειας, την ανάλυση της λογικής των μύθων και τη διερεύνηση της συμβολικής λειτουργίας του ανθρώπινου μυαλού. Βασική του υπόθεση: υπάρχει «στοιχειώδης δομή» του ανθρώπινου μυαλού, δομή που ταυτίζεται με τη «λογική των αντιθέσεων και των συσχετισμών» που διέπει τη σκέψη των «αγρίων», αλλά και των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

«Παρατηρώ την τρομακτική εξαφάνιση ειδών της πανίδας και της χλωρίδας. Το ανθρώπινο είδος ζει σε ένα καθεστώς εσωτερικής δηλητηρίασης. Σκέφτομαι τον κόσμο στον οποίο τελειώνω τις ημέρες μου. Και δεν αγαπώ αυτόν τον κόσμο», τόνιζε το 2005 σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Le Monde».

από εδώ:http://www.tvxs.gr/v25096

Ντροπή για τους designers που τα σχεδίασαν!

Νέα «όπλα» στη φαρέτρα της αντιτρομοκρατικής αποτελούν ο «σούπερ» κοριός με δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης 800 ατόμων και το I2, το οποίο μπορεί και συνδυάζει τα ευρήματα δημιουργώντας πιθανά σενάρια καταδεικνύοντας ταυτόχρονα τους υπόπτους , ενώ σταδιακά δημιουργείται και η βάση DΝΑ και αποτυπωμάτων. 

Σέρλοκ Χόλμς 

Ο «Σέρλοκ Χολμς», όπως αποκαλούν το πρόγραμμα οι χειριστές του, ένα δώρο της Βρετανικής Αστυνομίας, είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας στα λογισμικά που χρησιμοποιούνται από μυστικές και αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες. 

Το πρώτο αποτέλεσμα από αυτό το νέο πρόγραμμα ήταν η σύλληψη των τεσσάρων που κατηγορούνται για τη συμμετοχή τους στην οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». 

Το I2 μπορεί και συνδυάζει τα όποια ευρήματα, όπως την παρουσία ατόμων σε συγκεκριμένα σημεία, τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούνται και τα τηλέφωνα που καλούνται. 

Όλα τα δεδομένα που προκύπτουν για τους στόχους που παρακολουθούνται εισάγονται στο I2 και το πρόγραμμα συγκρίνει προφίλ, δημιουργεί πιθανά σενάρια και καθοδηγεί τις κινήσεις των αστυνομικών. 

Στην πρόσφατη επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής φορτώθηκαν σε αυτό όσες εικόνες θεωρούνται αξιοποιήσιμες από κάμερες, το δρομολόγιο των δραστών και αναζητούνται πιθανές οδοί διαφυγής ή κρησφύγετα των τρομοκρατών στην περιοχή του Χαλανδρίου. 

«Ο σούπερ κοριός» 

Μια νέα Γερμανική τεχνολογία βρίσκεται στα χέρια της Αντιτρομοκρατικής. 
Οι δοκιμές ολοκληρώθηκαν και πλέον ο νέος κοριός βρίσκεται στα χέρια της Αντιτρομοκρατικής, στην οποία δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης 800 ατόμων σε κινητά και σταθερά τηλέφωνα, φαξ και e-mail. 

Μάλιστα ο κοριός μπορεί να αναβαθμιστεί, με 4 εκατ. ευρώ, και έτσι το «αυτί» της αντιτρομοκρατικής θα μπορεί να ακούει ταυτόχρονα 3.000 άτομα. 


Βάση DNA 

Το πάγιο αίτημα της Αστυνομίας για δημιουργία μιας βάσης DNA, μπορεί να μην έχει προχωρήσει νομοθετικά καθώς η σχετική ρύθμιση πάγωσε,, ωστόσο η Αντιτρομοκρατική διαθέτει τη δική της βάση δεδομένων γενετικού υλικού, που αποτελείται από τα ορφανά δείγματα DΝΑ που βρέθηκαν ύστερα από τις επιθέσεις. 

Πηγή: Τα Νέα

από εδώ: http://www.tvxs.gr/v24831

Για τις παρελάσεις

Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δ.Σ. Θεσσαλονίκης του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ: Ανακοίνωση για την επιβολή συμμετοχής του σχολείου μας στην παρέλαση

 

Ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δ. Σ. Θεσσαλονίκης  του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ,με αφορμή την άνωθεν επιβολή συμμετοχής του σχολείου μας στην παρέλαση για δεύτερη συνεχή χρονιά, παρά τη διαφορετική μας άποψη, θεωρώντας ότι οι παρελάσεις δεν βρίσκουν ούτε καν στοιχειώδες έρεισμα σε οποιαδήποτε επιστημονική παιδαγωγική προσέγγιση και αντιβαίνουν κατάφωρα τις αρχές του σεβασμού της διαφορετικότητας, της ειρήνης και των ίσων δικαιωμάτων, που το σύγχρονο σχολείο καλείται να υπηρετήσει, αποφάσισε μέσα από τη δημοσιοποίηση αυτού του κειμένου να καταθέσει τις επιστημονικές- παιδαγωγικές του αντιρρήσεις σχετικά με το ρόλο των μαθητικών παρελάσεων συνολικά*.

 

Μικρό ιστορικό

       Το μαθητικό συμπλήρωμα στις στρατιωτικές παρελάσεις ξεκίνησε στα χρόνια του Μεταξά, όταν η ομοιομορφία της εμφάνισης μαθητών και μαθητριών ήταν δεδομένη, ενώ η στρατιωτικοποίηση της νεολαίας (βλ. Ε.Ο.Ν.) ήταν βασικός στόχος του καθεστώτος. Από τότε οι μαθητικές παρελάσεις συνεχίζονται αδιάλειπτα καθοριζόμενες από  ένα θολό νομοθετικό πλαίσιο -«προαιρετικά και με το ζόρι», παρά την καταδίκη της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το θέμα της υποχρεωτικότητας της συμμετοχής μαθητών και εκπαιδευτικών σ΄ αυτές. Η μόνη περίοδος που τέθηκε ουσιαστικά ζήτημα κατάργησής τους ήταν αμέσως μετά τη χούντα. Όμως οι παρελάσεις έμειναν ανέγγιχτες από οποιαδήποτε απόπειρα «εκσυγχρονισμού» ακολούθησε και έτσι μέχρι σήμερα μαθητές και μαθήτριες συνεχίζουν να παίζουν τα στρατιωτάκια με τους εκπαιδευτικούς (και ιδίως τους/τις γυμναστές/τριες) σε ρόλο «επιλοχία».

 

Από τη σκοπιά της παιδαγωγικής

       Προφανώς, η μαθητική παρέλαση (και μάλιστα στρατιωτικού τύπου) δεν αντέχει ούτε τη στοιχειώδη κριτική προσέγγιση από οποιαδήποτε σύγχρονη παιδαγωγική σκοπιά. Αφού όλα στην παρέλαση παραπέμπουν σε παιδαγωγικούς αρχαϊσμούς στρατιωτικού τύπου. Γι’ αυτό και όλη η προετοιμασία είναι μια ξεκομμένη δράση στο χώρο του σχολείου. Συναντά τη χαρούμενη αποδοχή των μαθητών/τριών, μόνο γιατί γίνεται «έξω» και αντιμετωπίζεται με την ιλαρότητα ενός παιχνιδιού ρόλων. Έτσι όμως η «εγχάραξη» επιτυγχάνεται πολύ ευκολότερα, αφού οι «συνθήκες πρόσληψης» είναι σχεδόν ιδανικές (πολύ θα θέλαμε ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής εκπαιδευτικής διαδικασίας να γίνεται «έξω» και με «παιχνιώδη» διδακτική προσέγγιση).

 

 Όμως τι ακριβώς «εγχαράσσεται»;

 

α) Διαχωρισμός-διακρίσεις: αγόρια μπροστά, κορίτσια πίσω (ολοφάνερα σεξιστικό), αλλά και ψηλοί/ές μπροστά, κοντοί/ές πίσω (ολοφάνερα ακατανόητο) . Και κυρίως άξιοι/ες ξεχωριστά -η Ελλάδα της σημαίας-πληβείοι πίσω. Μάλιστα η εξάδα μόνο πηγαίνει συνήθως στη Δοξολογία και πάντα μπροστά- ξεκομμένη από τον υπόλοιπο μαθητικό όχλο. Εδώ, συναντάμε και το μεγάλο θέμα της απόρριψης των παιδιών με αναπηρίες. Η εγκύκλιος που επιτρέπει και τη συμμετοχή  ανάπηρων στην πράξη περιορίζεται στους/ις σημαιοφόρους και  αποτελεί καταφανώς επικοινωνιακό τρικ, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γενικευτεί, αφού οι απαιτήσεις για τη συμμετοχή στα «παρελαύνοντα τμήματα» δεν σέβονται διόλου τις ιδιαίτερες δυσκολίες και ανάγκες αυτών των παιδιών.

 

 

β) Θηριοδαμαστικός παβλοφισμός: Όλοι/όλες περπατάμε με το ίδιο αφύσικο βήμα, μετά από πολύωρη, μάλιστα, εκγύμναση , που μετατρέπει το σχολείο σε τσίρκο. Για να μπορούμε να «στοιχιζόμαστε» βλέποντας μόνο το κεφάλι του μπροστινού μας και να «ζυγιζόμαστε» ρίχνοντας ματιές στο πλάι στο/στη διπλανό/ή μας  και εντέλει να κινούμαστε σαν ρομποτάκια  με το ρυθμό που επιβάλλει  -παβλοφικά-η σφυρίχτρα ή το «ένα στο αριστερό».

 

γ) Αγελισμός - ομοιομορφία: συνδέεται με το προηγούμενο όσον αφορά στην κίνηση στο χώρο, αλλά επεκτείνεται και στην ενδυμασία. Την πιο ορατή προσπάθεια υποταγής του ατόμου στη μαζική ομοιομορφία του συνόλου. Τώρα τελευταία, μάλιστα, έχουμε σύνδεση του εθνικοσοσιαλιστικού αυτού κατάλοιπου με το θεσμό της χορηγίας. Συνήθως φροντιστήρια «χορηγούν» μέρος (φουλάρια, γιλέκα, μπερέδες κ.λ.π.)  της ενδυμασίας.

 

 

δ) Υποβιβασμός του ελεύθερου πολίτη σε υποταγμένο «υπήκοο»: Από ποιο φεουδαρχικό χρονοντούλαπο άραγε βγαίνουν αυτοί οι «επίσημοι» που στέκονται κάθε φορά στην εξέδρα (δεσπότης, στρατηγός, νομάρχης -οι αρχές και εξουσίες του τόπου) επιθεωρώντας με βλοσυρό βλέμμα τους υπηκόους τους, καθώς αυτοί τους  «αποδίδουν τιμές» (γιατί άραγε;) στρέφοντας την κεφαλή δεξιά (ενώ ταυτόχρονα κοιτάνε λοξά τη «στοίχισή» τους και ακόμα πιο λοξά τη «ζύγισή» τους);

 

ε) Κιτς και αισθητική κακογουστιά: Εκτός από τον τρόπο που κινούμαστε και τα ρούχα που φοράμε στην παρέλαση ακούμε και μουσική (δεν υπάρχει τελετουργία χωρίς μουσική υπόκρουση άλλωστε, εκτός από αυτές που απαιτούν πλήρη σιωπή). Και τι μουσική! Στρατιωτικά εμβατήρια (την κακοποίηση, δηλαδή, της όποιας συμφωνικής παράδοσης της Δύσης) που επενδύουν μουσικά κάποια άτεχνα στιχάκια εθνικιστικού κρεσέντου.

 

στ) Eθνικιστική μονοπολιτισμικότητα: Παρά τα ρητορικά φληναφήματα περί «σεβασμού των πολιτισμικών διαφορών» οι παρελάσεις αποτελούν έναν ακόμη  μηχανισμό (τον πιο χοντροκομμένο, ίσως) για την επιβολή είτε της αφομοίωσης είτε της ρατσιστικής απόρριψης και του αποκλεισμού του «διαφορετικού» από την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι «καθιερωμένες» πλέον αντιπαραθέσεις γύρω από το ζήτημα των αλλοδαπών σημαιοφόρων το αποδεικνύουν περίτρανα.

 

Συνοπτικά, 

   Η ολοκληρωτική νοοτροπία, ο αποκλεισμός και οι διακρίσεις, ο μιλιταρισμός, η ψυχολογία μαζικής πειθαρχίας και η αφομοίωση δεν έχουν προφανώς καμιά σχέση με την κατάκτηση της ιστορικής γνώσης και την κριτική προσέγγιση της συλλογικής μνήμης από τους/τις μαθητές/τριες.

Αν κάτι πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είναι αυτό που χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν στους δρόμους με τη λήξη του πολέμου:

“Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός στη γη”

Κι αυτό φυσικά δε μπορεί να γίνει μέσα από την παρέλαση, το αντίθετο μάλιστα.

 

 

*Το εποπτικό συμβούλιο των Πειραματικών Δημοτικών Σχολείων του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ υποστηρίζει 
ομόφωνα την απόφαση του συλλόγου διδασκόντων του 1ου  Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ για τις παρελάσεις, θεωρώντας τις παρελάσεις ως συντηρητικά ιδεολογικά σύμβολα και αναχρονιστικές πρακτικές που αντιτίθενται στην υπόσχεση της Παιδαγωγικής ως επιστήμης της εκπαίδευσης για ένα ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο για όλα τα παιδιά, που προετοιμάζει το δημιουργικό, κοινωνικό, ικανό για συνεργασία και ολόπλευρα ολοκληρωμένο άνθρωπο.

 

Το εποπτικό συμβούλιο

Τάσος Λιάμπας Λέκτορας, Αθανάσιος Αϊδίνης Επίκουρος καθηγητής,  Έφη Παπαδημητρίου Λέκτορας

από εδώ http://www.alfavita.gr/ank_b/ank23_10_9_0350.php

Οι μπάτσοι

Mεγαλωμένος μέσα στη δικτατορία, κληρονόμησα ένα σύνδρομο. Για χρόνια, όταν έβλεπα στολή στο δρόμο με έπιανε ταχυπαλμία και άλλαζα κατεύθυνση. Γενικότερα, κληρονόμησα μία οργανική αλλεργία για κάθε είδους «Αρχή» που ανά πάσα στιγμή μπορεί να επέμβει στη ζωή σου για λόγους που μόνο η ίδια ξέρει. Του συνεργάτη μας στην Κύπρο Γιώργου Πήττα.

Αυτό το σύνδρομο (και άλλα αρκετά υποθέτω) δεν έχει φύγει ακόμα από μέσα μου αν και, γνωρίζω πως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κοινωνία χωρίς δημόσια τάξη και αστυνομία.

Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, κάποιοι, πρέπει να κάνουν αυτή τη δουλειά.

Οι μπάτσοι.

Σε όλον τον κόσμο, είναι περίπου ίδιοι.

Και για να εξηγηθούμε, μιλάμε για τους μπάτσους, δηλαδή αυτούς που είναι εντεταλμένοι να διαφυλάττουν την δημόσια τάξη από ότι πραγματικά ή προσχηματικά μπορεί να τη διακυβεύσει.

Δεν θα ασχοληθούμε με τους αξιωματικούς στις εγκληματολογικές υπηρεσίες, αυτούς που εξιχνιάζουν φόνους και εγκλήματα, δεν θα ασχοληθούμε καν’ με εκείνους που είναι σε καθαρά επιτελικές θέσεις και σχεδιάζουν στρατηγικές προστασίας πολιτικών προσώπων ή ακόμα και όσους δουλεύουν σε υψηλά επίπεδα στην αντιτρομοκρατική κ.α.

Μας ενδιαφέρουν οι μπάτσοι.

Αυτοί, που είναι στους δρόμους είτε σαν «απλοί αστυφύλακες» είτε σαν συγκροτημένα σώματα καταστολής και πρόληψης.

Και βεβαίως, με όσους τους καθοδηγούν ή τους εμπνέουν και τους σπρώχνουν προς συγκεκριμένες συμπεριφορές έναντι των πολιτών.

Ημεδαπών, αλλοδαπών, νόμιμων, παράνομων, σεσημασμένων ή όχι, δεν μας πολυενδιαφέρει ή μάλλον δεν μας ενδιαφέρει καθόλου.

Η «μπατσαρία» στην Ελλάδα, έχει εξαιρετικά βεβαρυμμένο παρελθόν.

Και οι γενιές που την βίωσαν σαν όργανο προστασίας των μετεμφυλιακών και δικτατορικών χρόνων είναι ακόμα ζωντανές και διατηρούν τη μνήμη άσβεστη.

Να σημειώσω εδώ, πως όσα γράφω ισχύουν και για την Κύπρο, όπου πρόσφατα, είχαμε ανάμεσα σε διάφορα άλλα, και τον αδιανόητο εξευτελισμό ενός παιδιού 15 χρόνων που υποχρεώθηκε να περάσει τη νύχτα γυμνό στο κρατητήριο για «παραδειγματισμό».

Θεωρώ αυτονόητο, πως όσοι είναι υπεύθυνοι για αυτό, δεν πρέπει να τιμωρηθούν με κάποια διοικητική ποινή, αλλά να αποταχθούν από το Σώμα χωρίς δεύτερη κουβέντα, εφ όσον βεβαίως , οι καταγγελίες ισχύουν όπως τις πληροφορηθήκαμε από τις εφημερίδες.

Πάντως –οφείλω να το πω- οι δυνάμεις της Τροχαίας, όποτε έτυχε να συναπαντηθούμε, στην Κύπρο τουλάχιστον, ήσαν εξαιρετικά ευγενείς και τυπικές. Με το «σεις και το σας» που λέμε.

Μπάτσοι λοιπόν.

Αν το δούμε καθαρά, μία από τις δουλειές της μπατσαρίας είναι η προάσπιση της τάξης του συστήματος.

Όταν το σύστημα θελήσει να καταστείλει μία απεργία, ή μια διαδήλωση, ακόμα και αν αυτή έχει χιλιάδες χιλιάδων συμμέτοχους, θα στείλει τις ειδικές δυνάμεις για να πήξουν το σύμπαν στα χημικά.

Με την ίδια ευκολία θα το κάνει και για μια συγκέντρωση 30 ανθρώπων.

Έτσι, υπό οποιαδήποτε διακυβέρνηση, η Αστυνομία ή έστω ένα μέρος της θα έπρεπε να θεωρηθεί ως a priori εχθρός μιας οποιασδήποτε κοινωνίας που πάσχει να μείνει ζωντανή.

A posteriori όμως, μπορεί κανείς να πει πως αυτό θα ίσχυε μόνο, αν το σύστημα ήταν σε ανοιχτό πόλεμο με μαζικές δυνάμεις της κοινωνίας και έρεπε προς οριστική κατάρρευση.

Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν συμβαίνει, αλλά ειδικά στην Ελλάδα, το ζητούμενο από το «σύστημα» είναι να εξελιχθεί σε κάποτε, σε…σύστημα.

Δηλαδή, να ικανοποιεί, αν μη τι άλλο, μια σειρά από αυτονόητες ανάγκες των πολιτών σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής. Και σε αυτές τις ανάγκες, μπαίνει ως ακόμα μία προτεραιότητα να βρεθούν οι τρόποι μέσα από τους οποίους και ο τελευταίος μπάτσος θα γίνει επιτέλους…αστυνομικός υπάλληλος, δηλαδή να αποκτήσει συνείδηση δημοσίου λειτουργού που πληρώνεται από τον πολίτη τον οποίον και οφείλει να θεωρεί αφεντικό.

Δεν ξέρω τι θα κάνει ο κος Χρυσοχοΐδης.

Γνωρίζω πως δεν ήθελε να αναλάβει την καυτή πατάτα του συγκεκριμένου Υπουργείου, αλλά από την άλλη πλευρά, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης καλώς ή κακώς θεωρεί πως η προηγούμενη θητεία του ήταν πολύ πετυχημένη. Δεν αμφιβάλλω –νομίζω- για τις καλές του προθέσεις. Αλλά, οι δηλώσεις του, αντιφατικές ως επί το πλείστον, μάλλον δημιουργούν ένα εξαιρετικά θολό τοπίο για το τι θα ακολουθήσει.

Αν επιμείνει στη στρατηγική της ασφυκτικής αστυνόμευσης των Εξαρχείων, είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα προκαλέσει τα αντίθετα από όσα θα ήθελε.

Θα πρέπει να θυμηθεί και να αναλύσει, πως στα Εξάρχεια, ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 80 ένας παντελώς απρόκλητος πόλεμος κατά της περιοχής, πόλεμος τόσο παράλογος που ως ήταν φυσικό δημιούργησε μια ανακυκλούμενη στρέβλωση για την οποία την ευθύνη φέρει 100% το σύστημα και το Υπουργείο (τότε) Δημόσιας Τάξης.

Σε τελείως προσωπικό επίπεδο, εγώ, στα 53 μου, όποτε είμαι στην Αθήνα και πρέπει να κυκλοφορώ στην περιοχή, αγριεύομαι και νιώθω εξαιρετικά άβολα με όλους αυτούς τους βαρυφορτωμένους ένστολους που θυμίζουν Star Wars.

Επιπλέον, είναι συχνά προκλητικοί, μιας που καθώς περνάς από δίπλα τους κάποιες φορές σου ψιθυρίζουν μερικές χριστοπαναγίες για να νευριάσεις και μετά να σε βουτήξουν για…απείθεια.


Κύριε Χρυσοχοΐδη. Το σύνθημα «οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη» το θυμάστε;

Δεν ξέρω αν την πουλάνε ακόμα, αλλά ξέρω, πως στη μία γωνία είναι μαζεμένοι 5-10 αστακοί, και στην απέναντι, στα δέκα μέτρα, γίνεται κανονικά το παζάρι της πρέζας.

Και αφού φύγει ο έμπορος, ο εξαρτημένος, στην ίδια θέση, χτυπάει την ένεση.

Όλο το έργο, μπροστά στα μάτια τους. Υποθέτω πως η απάντηση εδώ είναι πως αυτά είναι δουλειά της δίωξης ναρκωτικών.

Ε λοιπόν κύριε Χρυσοχοΐδη μου, πριν πραγματικά σας αδικήσουν οι πραγματικότητες, κάντε το απλό, το σοφό και το μόνο, πραγματικά το μόνο που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.

Δώστε εντολή να αποσυρθούν πάραυτα όλοι οι αστακοί από την περιοχή.

Αφήστε τα Εξάρχεια να ξαναγίνουν μία κανονική γειτονιά όπως είναι η Νέα Σμύρνη ή το Φάληρο, με νορμάλ αστυνομικό τμήμα και νορμάλ αστυφύλακες να κάνουν περιοδικές πεζές περιπολίες ανά ζεύγη και αυτούς που θα το κάνουν θα πρέπει να τους επιλέξετε προσεκτικά για να μην προκαλούν.

Τα Εξάρχεια, το ξανάπαμε, είναι μια περιοχή που φιλοξενεί 100 και πλέον εκδοτικούς οίκους, εκθέσεις, ομάδες χορού και φωτογραφίας και, τα πιο ζωντανά μέλη της νεολαίας. Η οποία οφείλει να αντιδρά όταν την προκαλούν. Η εξουσία, έτσι και αλλιώς είναι εξ ορισμού προκλητική.

Όταν τονίζει την παρουσία της, είναι χυδαία.

Και όταν το παρακάνει, είναι αυτόματα εχθρός και άλλη όχθη.

Δεν είναι οι πολίτες που χρειάζονται σκούπα, γιατί δεν είναι σκουπίδια.

Σκουπίστε τους μπάτσους σας και κάντε τους Αστυνομικούς.

Δηλαδή, υπάλληλους του κάθε πολίτη. Όλων.

Και του κυρίου που μένει στα Εξάρχεια από το 1935 και του μαλλιά που αράζει να πιεί τον καφέ του ή να ξενυχτήσει κουβεντιάζοντας.

Δράστε άμεσα, προς τη σωστή κατεύθυνση γιατί αύριο είναι Δεκέμβρης.

Και το μυαλό και η καρδιά του 20άρη δεν μπορεί και δεν πρέπει να σκεφτεί τις δικές μας ενήλικες παραμέτρους. Ευτυχώς!

Γιατί κάπου εκεί, ξεκινά η αλλοτρίωση και το χάλασμα


Πηγή TVXS.gr

Κίνηση ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ (σσ. ας ασχοληθούμε στη ΓΣ))

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ σοβαρή προσπάθεια συνεννόησης για τη ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ έπειτα από 27 ολόκληρα χρόνια διάλυσης και απραξίας του κορυφαίου οργάνου του φοιτητικού κινήματος έκαναν χθες οι φοιτητές. 

Οι εκπρόσωποι όλων των οργανωμένων πολιτικών φοιτητικών παρατάξεων, πλην της ΕΑΑΚ (Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά) που διαφώνησε με τη διαδικασία, κατάφεραν χθες να συμφωνήσουν στη διεξαγωγή Πανσπουδαστικού Συνεδρίου την ερχόμενη εβδομάδα (23-25 Οκτωβρίου) το οποίο, εφόσον διεξαχθεί, θα εκλέξει το προεδρείο της νέας ΕΦΕΕ. Οι εκπρόσωποι της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ, της Πανσπουδαστικής (ΚΚΕ) και της ΑΡΕΝ (Συνασπισμός) συναποφάσισαν μάλιστα τη σύσταση της τεχνικής γραμματείας η οποία θα αποφασίσει περί το Πανσπουδαστικό Συνέδριο, θα συνεδριάσει την ερχόμενη Παρασκευή 16 Οκτωβρίου και σε αυτήν θα συμμετέχουν ένας εκπρόσωπος από κάθε παράταξη. 

«Τα ζητήματα που μας απασχολούν είναι πολλά και όσο καθυστερούμε να συγκροτήσουμε ενιαία όργανα, το φοιτητικό κίνημα θα αδυνατεί να εκφράσει άποψη δίνοντας τη δυνατότητα στους καιροσκόπους να το διχάζουν. Τα ιδιωτικά κολέγια, τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, ο νόμος πλαίσιο που καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας και ποιοτικής δωρεάν εκπαίδευσης, είναι ζητήματα που πρέπει να μας βρουν ενωμένους απέναντί τους», τόνισε ο γραμματέας της ΠΑΣΠ Μιχάλης Νικηφόρος. 

«Σήμερα το φοιτητικό κίνημα στέλνει ένα πρώτο μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης. Παραμερίζοντας τα λάθη και τα εμπόδια του παρελθόντος, δίνουμε μια προοπτική ενότητας μέσα από την κατ΄ αρχήν σύγκληση της τεχνικής γραμματείας για τη διοργάνωση του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου» αναφέρει η ΔΑΠ. 

«Τώρα είναι η ώρα για ανασύνταξη του φοιτητικού κινήματος απέναντι στη θύελλα των αντιλαϊκών μέτρων που έρχονται» ανέφερε η ΚΝΕ. Βέβαια το πιο σοβαρό «αγκάθι» στην προσπάθεια συνεννόησης των παρατάξεων, εκτός από την αρνητική στάση της ΕΑΑΚ, είναι ότι για να εκλεγεί το νέο 21μελές κεντρικό συμβούλιο της ΕΦΕΕ θα πρέπει προηγουμένως να συμφωνήσουν όλοι σε κοινά αποδεκτά αποτελέσματα των προηγούμενων φοιτητικών εκλογών.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4541026

Human centered MPATSOK

Την παραίτηση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ., Βασίλη Τσιατούρα, ζήτησε και έλαβε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Ο κ. Χρυσοχοΐδης είπε ότι «έχω ζητήσει δημόσια συγγνώμη για το χθεσινό επεισόδιο και το κάνω για 2η φορά» και τόνισε οι λογικές σερίφη και ράμπο οφείλονται σε υπερβάλλοντα ζήλο, ο οποίος δεν είναι καλός οδηγός για την Αστυνομία.

Ακόμα, χαρακτήρισε απαράδεκτη τη στάση της Αστυνομίας αναφορικά με τις χθεσινές προσαγωγές στα Εξάρχεια και είπε «όχι στην αστυνομοκρατία» καθώς και στις «ζαρντινιέρες και στο ξύλο στα παιδιά». Πρόσθεσε ότι «δεν θα δεχθούμε άβατα, ούτε χούλιγκανς». 

Ο κ. Χρυσοχοΐδης εξήγγειλε ως άμεση προτεραιότητα την ίδρυση ειδικού γραφείου διερεύνησης καταγγελιών αστυνομικής αυθαιρεσίας και, δεύτερον, νέου σύγχρονου αυστηρού και αποτελεσματικού πειθαρχικού κώδικα στην Αστυνομία. 

«Θέλω να είμαι σαφής. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν είναι ευφημισμός. Ενδεχομένως να γίνουν λάθη. Ενδεχομένως κάποιοι να δείξουν υπερβάλλοντα ζήλο. Άλλοι, ίσως να θέλουν να ονειρεύονται αντάρτικα πόλεων και εξεγέρσεις. Όμως, σκοπός μας είναι μία ανοιχτή πόλη, όπου δεν θα έχουν θέση αστυνομικές αυθαιρεσίες, ούτε θα υπάρχουν άβατα για τους πολίτες. Ο δρόμος είναι ανηφορικός. Απέναντί μας βρίσκονται αυτοί που χάνουν το ελεύθερο να πλιατσικολογούν και να βανδαλίζουν ανενόχλητοι το κέντρο. Οι πολίτες στη συντριπτική τους πλειοψηφία επικροτούν την προσπάθειά μας», τόνισε. 

Αναφερόμενος στη συμπεριφορά της Αστυνομίας είπε ότι «δεν θέλουμε ένα αστυνομοκρατούμενο κέντρο. Δεν πιστεύουμε ότι η καταστολή είναι τρόπος για να εξασφαλίζουμε κοινωνική ειρήνη και ποιότητα ζωής των κατοίκων. Εδώ και δέκα μέρες στα Εξάρχεια και στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας είναι παρούσα η Ελληνική Αστυνομία. Βάζουμε τέλος στα γκέτο και τα "άβατα". Επαναφέρουμε τη νομιμότητα και το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών. Το μήνυμά μας με πράξεις και όχι δηλώσεις είναι σαφές. Δέχομαι τη φωνή, την οργή των πολιτών για ασφαλείς ανθρώπινες γειτονιές. Δεν δέχομαι ιδεολογήματα που θα καλύπτουν την ανομία και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των Αθηναίων». 

Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα γίνουν κρίσεις για να επιλεγεί ο νέος αρχηγός στην Ελληνική Αστυνομία.

από εδώ http://www.tvxs.gr/v24056