Αναβολή Εκλογών

Βρέθηκε τοιχοκολλημένη η ανακοίνωση της "οργανωτικής επιτροπής", για τον χρόνο και τόπο όπου θα λάβουν μέρος οι εκλογές, ΜΟΝΟ ΕΞΩ από την αίθουσα όπου θα γίνουν οι εκλογές!! Δεν υπάρχει καμία άλλη ανακοίνωση, καμία άλλη ενημέρωση!!!

Στις 15/2 στην Γ।Σ. του συλλόγου μας ανανεώσαμε την θέση μας ενάντια στον νόμο Διαμαντοπούλου και τις εκλογές του συμβουλίου διοίκησης συγκεκριμένα και πήραμε απόφαση για δράσεις με στόχο την ακύρωση των εκλογών. Στο μεσοδίαστημα προσπαθήσαμε με διάθεση διαλόγου, να δείξουμε στα μέλη της οργανωτικής επιτροπής (που ορίσθηκε αυθαίρετα από την Διαμαντοπούλου ) ότι το σύνολο της ακαδημαικής κοινότητας και συγκεκριμένα οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι σύλλογοι ΔΕΠ , ΕΕΔΙΠ και οι διοικητικοί εχουν εκφράσει επιφυλάξεις ή και την πλήρη αντίθεση τους στις εκλογές. Οι προσπάθειες μας δεν βρήκαν ανταπόκριση. Ο πρόεδρος της "οργανωτικής επιτροπής" αποφεύγει την όποια συζήτηση και ενώ δουλεύει υπέρ του νέου νόμου δεν εχει εκφράσει ΠΟΤΕ επίσημη θέση για το νόμο και τις εκλογές ειδικότερα. Ως τώρα δεν έχουμε καμμία πληροφόρηση για την ώρα και τον τόπο των εκλογών ενω το αποκορύφωμα ήταν η "κλήρωση" για τις εφορευτικές επιτροπές με διαδικασίες προκλητικά αδιαφανείς που φανερώνουν την αντίληψη των ανθρώπων αυτών για τις έννοιες εκλογές, δημοκρατία και δημοκρατική διαδικασία.

Στο σημείο αυτό δεν εχουμε άλλη λύση παρά να μπλοκάρουμε τις εκλογές και γι αυτό οργανώνοθμε Μαζική παράσταση την ώρα των εκλογών στην οποία καλούμε σε συμμετοχή όλους τους φορείς της ακαδημαικής κοινότητας, της εκπαίδευσης γενικότερα καθώς και τα σωματεία της πόλης.

Φ.Σ. Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προιόντων και Συστημάτων, Σύρος

Απόφαση Φοιτητικού Συλλόγου Τ.Μ.Σ.Π.Σ.

Τονίζοντας και πάλι το γεγονός πως ο Σύλλογος Φοιτητών έχει ταχθεί ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου και επομένως σε κάθε διάταξη του, αποφασίστηκε στην Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15/2 στο Αμφιθέατρο του πρώην 1ου Γυμνασίου:

Μαζική παράσταση την ημέρα των εκλογών Τετάρτη 29/2, στον χώρο του Πανεπιστημίου, όπου θα λάβουν μέρος οι εκλογές, με σκοπό την αναβολή τους .

Να ματαιωθούν οι Εκλογές του Συμβουλίου Διοίκησης στα Πανεπιστήμια

Την Τετάρτη 1η Φλεβάρη η γραμματεία της σχολής μας, μας

προώθησε έγγραφο της Οργανωτικής Επιτροπής σχετικά με τις εκλογές του

συμβουλίου διοίκησης με υπογραφή του προέδρου της και προεδρου στο τμήμα

Τ.Μ.Σ.Π.Σ. καθηγητή κ. Δαρζέντα.

Οπως σας εχουμε κάνει σαφές και επανειλλημένα,ο σύλλογος μας

εχει ταχθεί ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου και επομένως σε κάθε διάταξη

του. Δεν είμαστε μόνοι μας. Η συντριπτική πλειοψηφία των Φ.Σ.

Πανελλαδικά και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου ειδικότερα, απο τις

κινητοποιήσεις του Σεπτέμβρη έχει εναντιωθεί στο νόμο ενω το ίδιο ισχύει

για τους συλλόγους Δ.Ε.Π.. Η πραγματικότητα είναι ότι ενώ υπάρχουν

έντονες αντιδράσεις ενάντια στο νόμο, δεν υπάρχει καποιο συλλογικό

όργανο το οποίο να στηρίζει το νόμο και τις εκλογές για το συμβούλιο

διοίκησης ειδικότερα.

Απευθυνόμενοι σε εσάς κ. Δαρζέντα σας ζητάμε να μας απόδειξετε

την θέση σας πως είναι τάχα θέμα δημοκρατίας η διεξαγωγή των εκλογών

οταν γυρίζετε την πλάτη σε δημοκρατικές αποφάσεις συλλόγων και σωματείων

και ουσιαστικά προσπαθείτε να επιβάλλετε την διεξαγωγή εκλογων που

κανένας δεν θέλει, επειδή έχετε την στήριξη της Διαμαντοπούλου.

Να υπενθύμισουμε ότι η επιλογή των μελών της οργανωτικής

επιτροπής με απόφαση του υπουργείου έχει κριθεί αντισυνταγματική απο το

σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, όπως άλλωστε και ο νόμος συνολικά

και μάλιστα το Πανεπιστήμιο Αιγαίου εχει κινηθεί δικαστικά για αυτό το θέμα.

Σε ένα περιβάλλον έντονων αντιδράσεων και νομικών κωλυμάτων

αποδεικνύεται αν όχι ότι ο νόμος αυτός είναι καταστρεπιτκός για την

Δημόσια Παιδεία, είναι τουλάχιστον ανεφάρμοστος.

Για όλα αυτά σας καλούμε να ματαιώσετε επ αόριστον τις εκλογές

για το συμβουλιο διοίκησης, να παραιτηθείτε από την “οργανωτική

επιτροπή” και να ασχοληθείτε περισσότερο με τα προβλήματα της σχολής μας.

Εν τέλει, θεωρούμε ότι όσοι κινούνται ενάντια στις ανάγκες των φοιτητών

δεν έχουν θέση στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Το Δ.Σ. του Φοιτητικού Συλλόγου

Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προιοντων και Συστημάτων, Σύρος

Κλεάνθης Γρίβας, Mein Kampf: "Ο Αγών" του και η Αγωνία μας

«Η γονεοποίηση της εξουσίας και η βρεφοποίησης της κοινωνίας», ήταν και παραμένει ο ιστορικά αμετάλλακτος στόχος όλων των διαχειριστών της «νόμιμης» βίας, ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές ενδυμασίες τους. Μόνο τα μέσα που χρησιμοποιούν οι εξουσιοφρενείς αλλάζουν, ανάλογα με τις ανάγκες και τις τεχνολογικές δυνατότητες κάθε ιστορικής εποχής, με σκοπό πάντα την αναγωγή του ανθρώπου σε απλό ανιστορικό είδος πλάι στα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου, την «κατασκευή ενός πράγματος που δεν υπάρχει, ενός ανθρώπινου είδους το οποίο θα μοιάζει με τα άλλα ζωικά είδη και του οποίου η μόνη ελευθερία θα συνίστατο στη διατήρηση του είδους» (H. Arendt).

Προς την κατεύθυνση αυτή, έχουν ήδη γίνει τα πιο αποφασιστικά βήματα, με τη διαμόρφωση ενός νέου τύπου ανθρώπου ο οποίος, εσωτερικεύοντας την καθολική κυριαρχία της μισθωτής δουλείας ως μια αδήριτη «αναγκαιότητα» που υπερβαίνει τη θέληση του, παραιτείται από το δικαίωμα του να δημιουργεί τον κόσμο, την ιστορία και τον εαυτό του και έτσι μετασχηματίζεται από ενεργός κινητήρια δύναμη της ιστορίας σε παθητικό ενεργούμενο της: «Αυτός ο τύπος ανθρώπου έχει υλοποιηθεί ιστορικά: Είναι ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής, είναι ο άνθρωπος της μάζας, ο ικανοποιημένος με την ευτελή του μόρφωση, τις ασήμαντες αρετές του, την ευτυχία που του προκαλεί η μέτρια τοξικομανία του…Είναι ένας άνθρωπος αδύναμος, αφοπλισμένος, ευνουχισμένος, απομονωμένος. Είναι ο άνθρωπος της ψυχρής τεχνολογίας και των κομματιασμένων συναισθημάτων. Είναι ο άνθρωπος που έχει εξοριστεί μέσα στον εαυτό του.

Σχιζοειδικός έξω απ’ τους τοίχους του ψυχιατρείου, σχιζοφρενικός μέσα σ’ αυτούς». (R. Jaccard: Η εξορία μέσα μας (Αθήνα, Χατζηνικολή, 1981)

Ποιοί καθηγητές θα κάνουν τις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του πρώτου Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Αιγαίου

The Nation 21/11/2011

Το παρόν άρθρο του The Nation, είναι άκρως επίκαιρο, σήμερα που ο Παπανδρέου ζητάει την ψήφο εμπιστοσύνης από τους υπαλλήλους του, που αποτελούν την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Εντάξει δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις ως υπαλλήλους τις κοτούλες που έχεις στα κλουβιά για να σου γεννούν αυγά, ακόμα και αν αναφερόμασταν σε ορνιθοτροφείο των Μεγάρων και όχι στο ΠΑΣΟΚ. Πως όμως αλλιώς να τους πεις και να ταιριάζει, αφού θα του δώσουν την "εμπιστοσύνη" τους, ενώ ακόμα και ένα αμερικάνικο έντυπο, έστω και δι μέσου της ανταποκρίτριας του, έχει από καιρό διαγνώσει, όχι την ακαταλληλότητα του, αλλά την πλήρη ανικανότητα και εθελοδουλεία του ανδρός.

Διαβάζοντας σήμερα την ηλεκτρονική έκδοση του The Nation, η οποία θα κυκλοφορήσει σε έντυπη μορφή στις 31/11, θεώρησα πως δε θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει μία πραγματική παραίνεση σε βουλευτή, να μη δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στον ένοχο για κακουργήματα, μπιστικό του. Έτσι το απέδωσα στα ελληνικά και σας το δίνω για να καταλάβουμε όλοι πως τα χειρότερα όντως έρχονται και μας χτυπούν την πόρτα αξιώνοντας "ψήφο εμπιστοσύνης"

The Nation 21/11/2011 - Greece spins out of control (Η Ελλάδα περιδινίζεται εκτός ελέγχου)

της M. Margaronis

Η απόφαση του Έλληνα Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την Ευρωπαϊκή συμφωνία αντιμετώπίσης του χρέους, της 27ης Οκτωβρίου, άφησε κατάπληκτα τα μέλη του δικού του κόμματος (του Πα.Σο.Κ., τους Ευρωπαίους ομολόγους του και τις χρηματοπιστωτικές αγορές, απειλώντας να μετατρέψει μια φλόγα που σιγοκαίει, σε πυρκαγιά.Την ώρα που γράφω το παρόν κείμενο, είναι στο δρόμο για τις Κάννες για να εξηγηθεί στην G-20 και τους ηγέτες της.

Κατά την επιστροφή του στην Αθήνα, έχει να αντιμετωπίσει τη ψηφοφορία παροχής εμπιστοσύνης, η οποία όμως μπορεί να καταλήξει στον τερματισμό της διακυβέρνησης του.

Στην αίθουσα με τους καθρέφτες, που είναι η ελληνική πολιτική, δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να αναλύσει κανείς την πρόθεση και τις συνέπειες της κίνησης του [του Παπανδρέου].

Ήταν μια ξαφνική επιστροφή στις σοσιαλιστικές αρχές; Μία επιστροφή, που κατά δήλωση του ίδιου προς το υπουργικό του συμβουλίο, " η δημοκρατία πρέπει να παραμείνει πάνω από τις αγορές";

Μια άγρια ​​λαϊκιστική ενέργεια από εκείνες που αγαπούσε ο πατέρας του;

Μία ηρωική απόπειρα αυτοκτονίας με τον κίνδυνο να γκρεμιστεί το σύμπαν;

Μια τελευταία προσπάθεια για να αναγκάσει τους πολιτικούς αντιπάλους του και τη χώρα στο σύνολό της να επιλέξουν: Ή μαζί μου ή ξεχάστε το ευρώ;

Ένα απελπισμένο στοίχημα - απειλή προς του πιστωτές με την ελπίδα οι πιστωτές της Ελλάδας θα μαλακώσουν αλλιώς αντιμετωπίζουν άτακτη χρεοκοπία;

Ή όλα τα παραπάνω;

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, μετά από τρεις μήνες, βρήκα την κατάσταση κοντά στην διάλυση και τους ανθρώπους σε απόγνωση. Η κατάρρευση δεν είναι πλέον μόνο οικονομική ή πολιτική, ή κοινωνική, αλλά επιστημολογικό [φαινόμενο]: είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβει κανείς, το τι συμβαίνει. Ο αέρας είναι γεμάτος απειλές και φήμες που αλλάζουν κάθε μέρα: σχέδια για νέες περικοπές και φόρους, μετατοπίζοντας τις ημερομηνίες εφαρμογής τους ή της κατάργησης τους, τις προειδοποιήσεις της κυβέρνησης για τιμωρία όσων δεν συμμορφώνονται. Κανείς δεν ξέρει τι να πιστέψει. Κανείς δεν μπορεί να σχεδιάσει κάτι πιο μακροπρόθεσμο ​από το αύριο. Θεωρίες συνωμοσίας όλων των ειδών, βιασύνη στο να κλείσουν τα κενά, χαοτική όπως τα μαύρο γκράφιτι στους τοίχους.

Η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει πολλές από τις βασικές της λειτουργίες [τις βασικές της υποχρεώσεις], παράλυτη από τις εσωτερικές διαφωνίες, από το ανεφάρμοστο των μέτρων που απαιτούνται από την ΕΕ και το ΔΝΤ και από την οργή των δικών της εργαζομένους [των δημοσίων υπαλλήλων], που για μέρες καταλαμβάνουν κάθε φορά, σημαντικά υπουργεία.

Οι αστυνομικοί είναι συγκλονισμένοι, κακοπληρωμένοι και θυμωμένοι. Μεγάλες περιοχές της πόλης έχουν γίνει απαγορευμένες ζώνες για εκείνους τους άτυχους, που πολλοί από τους οποίους είναι μετανάστες, οι οποίοι είναι καταδικασμένοι να ζουν εκεί.

Άποροι άνδρες σπρώχνουν κάρα γεμάτα παλιοσίδερα για να τα πουλήσουν (για δουλειά μιας ημέρας μπορεί να βγάλουν 7 ευρώ αν είναι τυχεροί). Τοξικομανείς χτυπάνε τη δόση τους, επάνω στο πεζοδρόμιο. Άνδρες μπαινοβγαίνουν σε οίκους ανοχής που είναι γεμάτοι με γυναίκες-θύματα trafficking.

Η δύο εβδομάδων απεργία των εργαζομένων στους ΟΤΑ, στην αποκομιδή των απορριμμάτων, άφησε δεξιά - αριστερά, πανύψηλους σωρούς σκουπιδιών σε κάθε γωνιά. 'Αδειο κουτιά τροφίμων, σάπια λαχανικά, υπολείμματα κρέατος, σκισμένα ρούχα και χαρτί τουαλέτας, που περιμένει να αποκομιστεί, πάνω από τους φτωχότερους των φτωχών.

Δεν είναι μόνο οι φτωχοί που υποφέρουν τώρα, αν και είχαν πολύ μικρότερη διαδρομή να διανύσουν κατά την πτώση τους. Η διάβρωση έχει φάει βαθιά τη μεσαία τάξη. Ο καθένας ξέρει κάποιον που έχει χάσει μια δουλειά. Δημόσιοι υπάλλήλοι, από απλούς υπαλλήλους μέχρι πανεπιστημιακούς, από οδοκαθαριστές μέχρι γιατρούς, που έχουν γνωρίσει μια μείωση των εισοδημάτων τους, της τάξης του 30 τοις εκατό.

Στην καρδιά της Αθήνας, τα ενοικιαστήρια είναι παντού. Τα καταστήματα είναι είτε κλειστά ή κάνουν εξαντλητικές εκπτώσεις ακόμα και πολύ κάτω του κόστους, αφού επλήγησαν από την κρίση και από το κύμα διαμαρτυρίας που ξέσπασε στους δρόμους, αφήνοντας σπασμένα παράθυρα και σπασμένα πεζοδρόμια στο πέρασμά του.

Η αγορά χρυσού -για εξαγωγή- είναι μια από τις λίγες νέες επιχειρήσεις που ανθούν. Ιδιοκτήτης κοσμηματοπωλείου χονδρικής μου είπε ότι, ακόμη και οι πρώην πλούσιοι πωλούν βέρες τους. Πολλοί φεύγουν αν μπορούν, για την Ευρώπη, για την Αυστραλία. Η Ελλάδα αιμορραγεί σε μορφωμένους νέους. Εκείνοι που μένουν πίσω κοιτάζουν στο μέλλον δίχως να βλέπουν τίποτα. Αν τους ρωτήσεις τι φαντάζονται, τι σκέφτονται, σου απαντούν: "Δεν φαντάζομαι" ή, "για τα παιδιά ανησυχώ" Το πρόβλημα είναι, λένε, ότι δεν έχουμε πιάσει πάτο ακόμα. Δεν ξέρουμε, που είναι ο πάτος. Αυτό είναι μόνο η αρχή.

Η ποιότητα της διαμαρτυρίας, επίσης, είναι διαφορετική από το καλοκαίρι. Είναι πιο σκοτεινή τώρα. Και πιο ζοφερή, σχεδόν τελετουργική - μυσταγωγική.

Το "στρατόπεδο" της άμεσης δημοκρατίας στην Πλατεία Συντάγματος έχει φύγει. Το εκκαθάρισε από την Αθήνα ο δήμαρχος της. Οι αγανακτισμένοι έχουν εγκαταλείψει τις ελληνικές σημαίες τους για να ακολουθήσουν τα συνδικάτα στις διαμαρτυρίες τους ή για να οργανωθούν πιο αθόρυβα στις γειτονιές.

Κατά τη διάρκεια της γενικής απεργίας στις 19-20 Οκτωβρίου φάνηκε σαν όλη η Αθήνα να ήταν έξω στους δρόμους, αλλά χωρίς χαρά ή ελπίδα ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, αλλά κυρίως με οργή.

Συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα, περισσότεροι από 100.000 ή περίπου εκεί, περιμένοντας. Μετανάστες πλανόδιοι μικροέμποροι, πωλούσαν μάσκες κατεδαφίσεων και προστατευτικά γυαλιά οικοδομών, μπουκάλια νερού και κεμπάπ. Και τότε λευκό θραύσματα μαρμάρου άρχισαν να πετούν στον αέρα -όχι, ως συνήθως, προς τα ΜΑΤ από τις ζώνες των ταραχοποιών (προβοκάτορες, πράκτορες της κυβέρνησης, φασίστες, αναρχικοί ή όλα τα παραπάνω, ανάλογα με τους οποίους μπορείτε να ακούσετε - (για την πιστότητα της μετάφρασης/απόδοσης: provocateurs, government agents, fascists, anarchists or all of the above), αλλά μεταξύ δύο ομάδων των διαδηλωτών, παρόμοια ντυμένη στα μαύρα, με την πλήρη μάσκα αερίου και πλήρη εξάρτυση. Μέχρι που τα ΜΑΤ άρχισαν να πετούν δακρυγόνα και μετέτρεψαν σε θάλαμο αερίων την πλατεία. Τους οδήγησαν όλους τότε έξω από την πλατεία. Όμως, οι άνθρωποι έμειναν στους δρόμους φωνάζοντας μέχρι αργά το βράδυ, ανάβοντας τους σωρούς των σκουπιδιών, για να διαλύσουν τις τοξικές χημικές ουσίες που αιωρούνταν στον αέρα για ώρες, γδέρνοντας το πίσω μέρος του λαιμού σου και συμπλήρωναν φέρνοντας στο στόμα τη γεύση του άγχους και του φόβου.

Ένας άνθρωπος πέθανε στην πλατεία εκείνη την ημέρα, προφανώς από καρδιακή προσβολή. Ένας 53χρονος άνεργος οικοδόμος, πατέρας δύο κοριτσιών. Δεν ήταν με κανένα τρόπο το πρώτο θύμα αυτής της καταστροφής. Υπάρχουν και οι αυτοκτονίες, οι άρρωστοι που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να πληρώσουν για τα φάρμακα που χρησιμοποιούν για την αγωγή τους. Υπάρχουν οι τοξικομανείς, των οποίων η ένταξη σε προγράμματα θεραπείας έχει σταματήσει. Υπάρχουν τα θύματα εγκλημάτων βίας .

Η βία τρέχει βαθιά τώρα στις φλέβες της πόλης, που εκκρίνεται από τον φόβο και την αδυναμία και την ανασφάλεια. Οι κοινωνικοί δεσμοί έχουν σπάσει και η κοινωνία έχει καταρρεύσει υπό την πίεση της φτώχειας ενώ οι πολιτικοί αποτυγχάνουν εντελώς να κατανοήσουν την κατάσταση. Θα υπάρξουν περισσότερες ρωγμές μέσω των οποίων θα προκύψει το ξέσπασμα.

Ήταν αυτές οι συνθήκες, το πλαίσιο μέσα στο οποίο, ο Παπανδρέου πήγε στις Βρυξέλλες και επέστρεψε με τη συμφωνία για το 50 τοις εκατό "κούρεμα" (ή ελεγχόμενη αθέτηση πληρωμών - ελεγχόμενη χρεοκοπία) για το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα και ένα ακόμη πρόγραμμα διάσωσης, με περισσότερους "αστερίσκους και παραπομπές", για να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγματεύσεων μέχρι το τέλος του του έτους. Φραγμός στην πλήρη χρεοκοπία, το κούρεμα ήταν αναπόφευκτο και μπορεί να φέρει στην κυβέρνηση κάποια ανακούφιση, αλλά δεν θα είναι αρκετό για να κάνει το χρέος της Ελλάδας βιώσιμο, και επιπλέον θα πλήξει και τις ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Δεν θα ανακουφίσει το δρακόντειο πρόγραμμα λιτότητας. Δεν θα αποκαταστήσει την κυριαρχία της χώρας, την εθνική της κυριαρχά. Αντίθετα: μιλώντας στα ελληνικά, μετά τη συνάντηση στις Βρυξέλλες, ο κ. Παπανδρέου παρουσίασε τη συμφωνία ως ένα βήμα μακριά από την εξάρτηση και τόνιζε το ότι "έσωσε" τη χώρα.

Μιλώντας στα γερμανικά για το Bundestag λίγες ημέρες νωρίτερα, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε ότι τα προβλήματα στην Ελλάδα θα απαιτήσει «μόνιμη επιτήρηση."

Το γεγονός είναι ότι η Γερμανία και τα γερμανικά ταμπλόιντ συκοφαντώντας όλους τους Έλληνες πως φοροδιαφεύγουν, τους προκάλεσαν ιδιαίτερα. Στις 28 Οκτωβρίου η εθνική ημέρα στη μνήμη για την είσοδο στης Ελλάδας στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, η στρατιωτική παρέλαση που γινόταν κατά το παρελθόν στη Θεσσαλονίκη, ακυρώθηκε επειδή δεκάδες χιλιάδες βγήκαν να διαδηλώσουν. Στις μαθητικές παρελάσεις σε πολλές πόλεις, οι παρελαύνοντες μαθητές έστρεψαν τα πρόσωπά τους μακριά από κυβερνητικούς αξιωματούχους και ύψωσαν τις γροθιές τυλιγμένο σε μαύρο μαντήλι. Οι μουσικοί παρέλασαν με κρεμασμένες μαύρες κορδέλες στα μουσικά τους όργανα. Ένα πανό στην πλατεία Συντάγματος διακήρυξε, Arbeit Macht Frei. Ο συμβολισμός των πράξεων αυτών είναι διπλά ισχυρό: ότι δεν είναι μόνο το σήμα κατατεθέν της κυβέρνησης ως προδότες και συνεργάτες του κατακτητή, αλλά ανακαλούν μνήμες από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου που διέλυσαν τη χώρα εκτός από την κατοχή, σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες, αντιφρονούντων στην ύπαιθρο και εισάγοντας έτσι τριάντα έτη καταστολής.

Ίσως ήταν ότι η προσβολή που ώθησε τον Παπανδρέου να τα έχει ποντάρει όλα σε ένα δημοψήφισμα, το οποίο έρχεται πολύ αργά για να πετύχει οριδήποτε, αλλά επιπλέον αντίθετα εγκυμονεί κινδύνους.

Αυτός [ο Παπανδρέου] είναι ένας άνθρωπος που είδε τον εαυτό του, σαν το λευκό ιππότη της πολιτικής, σαν αυτόν που θα καθαρίσει το πελατειακό σύστημα και τη διαφθορά που προωθήθηκαν από τον πατέρα του και θα πετύχει τον εκσυγχρονισμό του κράτους. Μπορεί κιόλας να σκέφτηκε, όταν κάλεσε στην ΕΕ και το ΔΝΤ, ότι θα τον βοηθήσουν να το πετύχει.

Έχοντας καλέσει ήδη τους θεούς, (τους δαίμονες του ΔΝΤ της ΕΕ και της ΕΚΤ) είναι πλέον ανίσχυρος να τους ελέγξει. Ούτε μπορεί να κουμαντάρει τους θνητούς του δικού του κόμματος και της δικής του κυβέρνησής, που είναι αποφασισμένη να προστατεύσει το σύστημα που τους εξέθρεψε.

Αντί για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει την προεδρία μιας κυβέρνησης που ασκεί βάναυση πολιτική "καμένης γης", συντρίβοντας την οικονομία της χώρας, φτωχοποιόντας τους ανθρώπους της, ανοίγοντας τις πύλες τις στις πιο βάρβαρες δυνάμεις καταστροφής, στο διεθνή χρηματοοικονομικό τομέα.

Τι νόημα έχει το δίλημμα που μπορεί να έθεσε στον ελληνικό λαό τώρα; Για να παραμείνουν στην Ευρώπη και να δέχονται περισσότερα χρόνια λιτότητας και εξάρτησης, ή την αθέτηση πληρωμων και να λάβουν τη μοίρα τους στα χέρια τους, να πάρουν τις πιθανότητές τους ως ένα χρεοκοπημένο κράτος των Βαλκανίων, αποκλεισμένο από τις χρηματοπιστωτικές αγορές;

Όπως ο Φραντς Κάφκα το έθεσε πριν από πολλά χρόνια, υπάρχει ελπίδα, αλλά όχι για εμάς.

πηγή: Jungle Report

Όταν θα πάρουν φωτιά οι ασπίδες

Από την "Ελευθεροτυπία" 8/10/2011

Μεταμορφωμένος τότε σε ταύρο ο Δίας μετήγαγε την Ευρώπη στη Δύση,

μεταμορφωμένη σήμερα σε αποδιοπομπαίο τράγο η Ελλάδα επιστρέφει απ΄ τη Δύση πού;

.........................................

Εδώ; δεν θα ΄χει να πληρώσει ούτε το φως. Το ανέσπερον
Δεν είναι πατρίδα μου το Προτεκτοράτο.

Εμένα, πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, και δεν μπορεί στην Ελλάδα να ξεκινάει τη διαδρομή του για να μάθει γράμματα στα παιδιά ένας δάσκαλος με 660 ευρώ τον μήνα,

για να πάρει 750 ευρώ στα 45 του και να μην κάνει παιδιά δικά του ο ίδιος ποτέ...

Δεν είναι Πρωθυπουργός μου

αυτός ο τύπος που πάει να κάνει τη Θράκη Ειδική Οικονομική Ζώνη υπό την Εντολή της Γερμανίας - ανοίγοντας

έτσι έναν ακόμα δρόμο για την «αυτονόμηση» της περιοχής και τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας...

Είναι πιθανόν αυτός ο ανιστόρητος να μη γνωρίζει ότι οι Ναζί στην Κατοχή διακρίθηκαν εκτός των άλλων και στο σπορ του διαμελισμού της χώρας μας -ώς και ανεξάρτητο «Βασίλειο των Βλάχων» στην Πίνδο έστησαν οι ολετήρες· όμως, πώς να κάνει την Ελλάδα πειραματόζωο της νέας Τάξης, απέδειξε ότι γνωρίζει πολύ καλά ο επικεφαλής των δωσιλόγων.

*****

Δεν είμαι υπήκοος της Τρόικας.

Είμαι Ελληνας πολίτης -δεν οφείλω καμμιά νομιμοφροσύνη στα ανδρείκελα και τους κουίσλινγκ- δεν είμαι ανδράποδο

δεν οφείλω καμμιά νομιμοφροσύνη σε αυτούς που βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου κι αφήνουν τον φοροφυγά να πλουτίζει ακόμα περισσότερο.

Δεν είναι (μόνον) φασιστικό, είναι και αηδιαστικό ο Υπουργός -εν προκειμένω ο Παπουτσής- να βάζει τις διαδηλώσεις για το ψωμί στον ίδιο παρονομαστή με την εγκληματικότητα - δεν

αναγνωρίζω συνεπώς καμμιάν εξουσία σε αυτούς που αφήνουν ανυπεράσπιστους τους γέροντες μπροστά στα καλάσνικωφ και τους φταίνε για την άθλια ανικανότητά τους οι διαδηλωτές.

Οχι, δεν είναι πατρίδα μου οι εντολές των τοκογλύφων, πατρίδα μου είναι η τήρηση του Συντάγματος.

Οφείλω να αντισταθώ για λόγους στοιχειώδους ευπρέπειας στον Υπουργό Οικονομικών -εν προκειμένω στον Βενιζέλο- που βάζει 23% ΦΠΑ στην μπουγάτσα αν είναι αλμυρή και 13% αν είναι γλυκιά. Η μαλακία δεν είναι θεσμός,

ούτε μπορεί πατρίδα μου να γίνει ο εκβιασμός, η τρομοκρατία, η καταστολή, ο παραλογισμός και η ανικανότης. Και η ντροπή.

Πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, της μάνας μου και του πατέρα μου η ιστορία, των παιδιών το πεδίο -δεν μπορώ να την παραδώσω μικρότερη.

Δεν ανέχομαι πλέον τους χυδαίους που με κατασυκοφάντησαν urbi et orbi ότι είμαι διεφθαρμένος και τεμπέλης, ότι

μαζί τους τα έφαγα.

Οφείλω να τους αντισταθώ. Να τους απονομιμοποιήσω. Δεν

πρόκειται να πληρώσω τα χαράτσια που μου επέβαλαν και θα μου επιβάλουν, πρώτον διότι δεν είμαι ούτε τούρκος ούτε ραγιάς για να με σφάζει όποτε γουστάρει ο αγάς -ούτε είναι η χώρα μου οθωμανικό σαντζάκι, ώστε νόμος νά ΄ναι η ανομία και

δεύτερον δεν θα νομιμοποιήσω με τον οβολό μου τη ληστεία εναντίον όλων μας -διότι δεν πρόκειται περί κάποιας θυσίας για να σωθεί η πατρίδα

αλλά πρόκειται για το τίμημα της προδοσίας -την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο.

Οχι, δεν θα πληρώσω το μερίδιό μου για τα τριάντα αργύρια του Ιούδα, δεν θα γίνω συνένοχός τους.

Ως εδώ!

Δυο χρόνια τώρα η χώρα καταστρέφεται. Σε αυτό συμφωνούν όλοι, μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια μάς γύρισαν πίσω στο 1950 -οφείλω συνεπώς να αντισταθώ.

Πατρίδα μου ήταν τα σχολικά βιβλία -τα 3.000 χρόνια της παιδικής μας ηλικίας, απ΄ τον Ομηρο ώς τον Νίκο Γκάτσο - τι να προδώσω και γιατί; τα κυπαρισσάκια ή τα ηλιοβασιλέματα;

Δεκάδες φορές ώς τώρα στην Ιστορία τον μονόδρομο προς τα Τάρταρα τον έχουν φράξει τα οδοφράγματα..