Η Χαμάς νίκησε στην Παλαιστίνη

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ομόφωνη είναι η εκτίμηση των μεγαλύτερων εφημερίδων της Ευρώπης και των ΗΠΑ: η Χαμάς είναι ο μεγάλος κερδισμένος από πλευράς επιρροής στο σύνολο του παλαιστινιακού λαού από την κτηνώδη εισβολή του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας. Ο μέχρι τις 9 Ιανουαρίου νόμιμος πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς (ο οποίος έκτοτε παρέτεινε αυθαίρετα και μονομερώς τη θητεία του, με συνέπεια να μην αναγνωρίζεται έκτοτε από τη Χαμάς και άλλες οργανώσεις που τον αντιπολιτεύονται) και το τμήμα της Φατάχ που τον ακολουθεί έχουν σαρωθεί πολιτικά λόγω της στάσης που τήρησαν στον πόλεμο. «Ο Αμπάς θεωρείται ξοφλημένη δύναμη... Απέτυχε να μεταρρυθμίσει τη Φατάχ, η οποία θεωρείται από πολλούς Παλαιστίνιους συνεργάτης των κατακτητών και διεφθαρμένη. Πολλοί Παλαιστίνιοι θεωρούν επίσης ότι ο Αμπάς ήταν πάρα πολύ παθητικός στις διαμαρτυρίες του για τον πόλεμο των Ισραηλινών και τους θανάτους των αμάχων, γιατί μυστικά ήθελε να εξοντωθεί η Χαμάς» έγραφαν χαρακτηριστικά χτες οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Οι Ισραηλινοί πέτυχαν να εξοντώσουν σχεδόν 500 παιδιά και εκατοντάδες άλλους αμάχους, μαζί με καμιά διακοσαριά μαχητές της Χαμάς, να ισοπεδώσουν χιλιάδες σπίτια, να βομβαρδίσουν δεκάδες σχολεία και νοσοκομεία, να γκρεμίσουν το πανεπιστήμιο, τα κτίρια του ΟΗΕ και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσαν να σκεφτούν οι σύγχρονοι «Ούννοι». Απέτυχαν όμως παταγωδώς να πλήξουν την εξουσία της Χαμάς, η οποία ήδη είναι πανταχού παρούσα και κυβερνά από την Τρίτη με εμφανή τρόπο.

Αυτό που τώρα τρέμουν οι βάρβαροι του Ισραήλ είναι οι πολιτικές συνέπειες της εισβολής τους στον παλαιστινιακό λαό. Ο συνεργαζόμενος με το Τελ Αβίβ και την Ουάσιγκτον Αμπάς θα σαρωθεί, αν γίνουν στοιχειωδώς δημοκρατικές προεδρικές εκλογές. Αλλά ακόμη και αν τον κρατήσουν οι ξένοι ως ηγέτη στη δυτική όχθη χωρίς εκλογές ή με κάποιο εκλογικό πραξικόπημα βίας και νοθείας, στη Λωρίδα της Γάζας η Χαμάς θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο από τη διαδικασία ανοικοδόμησης και αποκατάστασης των καταστροφών. Ετσι έγινε άλλωστε πανίσχυρη η Χεζμπολάχ στον Λίβανο.

Οι Αραβες βασιλιάδες και εμίρηδες του Κόλπου θα δώσουν πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια για την ανοικοδόμηση της Γάζας. Ο Αμπάς και οι Ισραηλινοί θέλουν να πάρουν τα χρήματα... αυτοί (!), με στόχο φυσικά να τα κλέψουν και επιπροσθέτως να ωφεληθούν και πολιτικά από όσα ψίχουλα δώσουν στη Γάζα, αφού θα εμφανιστούν και ως... φιλάνθρωποι.

Το πρόβλημα έγκειται στο ότι στη Λωρίδα της Γάζας το Ισραήλ και ο Αμπάς δεν ελέγχουν ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο γης, άρα ούτε ένα καλύβι δεν μπορούν να χτίσουν χωρίς τη συμφωνία της Χαμάς. Το Ισραήλ δεν επιτρέπει ήδη εδώ και ενάμιση χρόνο να μπουν στη Γάζα μπετόν, ατσάλι και άλλα οικοδομικά υλικά. Μπορεί να συνεχίσει τον αποκλεισμό και έτσι να εμποδίσει την ανοικοδόμηση, αυτό όμως απλώς θα επιτείνει την απομόνωση των Παλαιστινίων συνεργατών του.

Η Αίγυπτος, στενός συνεργάτης του Ισραήλ και των ΗΠΑ, προτείνει τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» της Χαμάς με τη Φατάχ, προκειμένου να διασωθεί ο Αμπάς και οι όμοιοί του από τον πολιτικό αφανισμό. Φυσικά η Χαμάς δεν έχει κανέναν λόγο να δεχτεί μια τέτοια κυβέρνηση συνεργασίας «μαχητών» και «δωσίλογων», που θα «ξεπλύνει» τους πολιτικούς της αντιπάλους, εκτός και αν κατορθώσει να επιβάλει τους όρους της για τη συγκρότησή της και τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν (να αναλάβει η Χαμάς την πρωθυπουργία όλης της Παλαιστίνης, να γίνουν σύντομα προεδρικές εκλογές κλπ.)

Αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο, γιατί ακόμη και αν η Φατάχ υποχρεωνόταν να υποταχθεί στους όρους της Χαμάς, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ θα τορπίλιζαν μια τέτοια εξέλιξη.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ
Θα αναγνωρίσει ή όχι τη Χαμάς;

Οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» θέτουν ευθέως το πρόβλημα: θα συνομιλήσει ο Ομπάμα με τη Χαμάς, ώστε να υπάρξει πιθανότητα κάποιας συμφωνίας ή θα συνεχίσει την πολιτική Μπους να τη θεωρεί «τρομοκρατική» οργάνωση, η οποία οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο;

«Με την εξουσία της Χαμάς στη Γάζα εμφανώς αδιαφιλονίκητη και τη δημοτικότητά της αυξανόμενη στη Δυτική Οχθη, η νέα κυβέρνηση Ομπάμα αντιμετωπίζει μια άμεση επιλογή πολιτικής - να υποστηρίξει μια παλαιστινιακή κυβέρνηση ενότητας, όπως θέλουν η Αίγυπτος και ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ή να συνεχίσει να απομονώνει τη Χαμάς και να επικεντρώνεται στην ενδυνάμωση της Δυτικής Οχθης ως πολιτικής εναλλακτικής λύσης στο ριζοσπαστικό Ισλάμ;» γράφουν.

Δύο μισές εκεχειρίες δεν κάνουν μια ολόκληρη

Του Πετρου Παπακωνσταντινου από την Καθημερινή 20/01/09

ΓΑΖΑ. Αν η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, οι οιωνοί για την ποθητή ειρήνη στα παλαιστινιακά εδάφη δεν διαγράφονται ευνοϊκοί. Γύρω στις 11 μ. μ. του Σαββάτου, ακριβώς μετά το τέλος του διαγγέλματος που απηύθυνε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμερτ, κηρύσσοντας μονομερή κατάπαυση του πυρός, ακούγαμε από το δωμάτιό μας, στο Χαν Γιούνις, την εκτόξευση μιας ρουκέτας «Γκραντ» προς το Ισραήλ, για να ακολουθήσουν σφοδροί βομβαρδισμοί από ισραηλινά ελικόπτερα και τανκς.

Ακριβώς στις 2 π. μ., την ώρα που άρχιζε η κατάπαυση του πυρός από το Ισραήλ, πέντε ρουκέτες «Κασάμ» υπογράμμιζαν με εμφατικό τρόπο την απόρριψη, από την πλευρά της Χαμάς, μιας μονομερούς εκεχειρίας που δεν συνοδεύεται από την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων, από την άρση του φονικού αποκλεισμού της Γάζας και από το άνοιγμα όλων των διόδων προς τον έξω κόσμο.

Το πρωί της Κυριακής ισραηλινά στρατεύματα ενεπλάκησαν σε μάχη με Παλαιστίνιους ενόπλους στην Καράρα, ενώ ένας πολίτης, μέλος της Φατάχ, σκοτώθηκε από ισραηλινά πυρά την ώρα που βρισκόταν στο χωράφι του, στο μεθοριακό χωριό Χουζάα. Ενα δάσος από κίτρινες σημαίες της Φατάχ και το σύνθημα «Θάνατος στο Ισραήλ» τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, βεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση Ολμερτ - Λίβνι - Μπάρακ κατάφερε το ακατόρθωτο: να γεφυρώσει έπειτα από τρεις εβδομάδες πολέμου, το βαθύ ρήγμα στον παλαιστινιακό λαό, μετά τις φονικές, εμφύλιες συγκρούσεις του 2007 μεταξύ Χαμάς και Φατάχ.

Mονομερής κίνηση

Το πρώτο εικοσιτετράωρο μετά την έναρξη της μονομερούς, ισραηλινής εκεχειρίας, η Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις εκτόξευσαν 19 ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ. «Αυτή η μονομερής κίνηση δεν μας αφορά, αφού συνεχίζεται ο αποκλεισμός και η κατοχή», μας δηλώνει ο Ραμπ Μαχάνα, επικεφαλής του αριστερού Λαϊκού Μετώπου στη Γάζα. Η ιστορική οργάνωσή του πολέμησε σκληρά τις τρεις τελευταίες εβδομάδες, έχασε 27 μαχητές, συμπεριλαμβανομένου και του αρχηγού του στρατιωτικού της τμήματος, Ασραφ Μπάναφ, και εκτοξεύει επίσης ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ. Ωστόσο, ο Μαχάνα προσθέτει: «Δεν πετάμε στα σύννεφα, γνωρίζουμε ότι ο κόσμος εδώ στη Γάζα υπέφερε πολύ, ότι έχει πολλούς νεκρούς να κλάψει και πολλά σπίτια να ανοικοδομήσει. Αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψη από όλες τις οργανώσεις, όταν θα σταθμίσουν τις μορφές συνέχισης του αγώνα».

Σε αντίθεση με την εικόνα που έχουν σχηματίσει πολλά δυτικά μέσα ενημέρωσης, η Χαμάς εμφανίζεται διαλλακτικότερη από οργανώσεις όπως το Λαϊκό Μέτωπο και η ισλαμική Τζιχάντ. Λίγες ώρες μετά τις συμβολικές εκτοξεύσεις ρουκετών, για λόγους γοήτρου, η ηγεσία της Χαμάς ανακοίνωσε τη δική της, μονομερή εκεχειρία, διάρκειας μιας εβδομάδας. Ακολούθησε η απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από το μεγαλύτερο μέρος της Λωρίδας της Γάζας σε μια ένδειξη ότι και οι δύο πρωταγωνιστές της σύγκρουσης, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, χρειάζονται μια προσωρινή, τουλάχιστον, ανάπαυλα. Χθες το πρωί, το ισραηλινό ναυτικό που εξακολουθεί να βρίσκεται στα ανοιχτά της Γάζας, έπληξε στόχους προς την περιοχή Νετσαρίμ, αλλά μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές τα όποια επεισόδια δεν ξέφευγαν από τη σποραδική ανταλλαγή πυρών.

Η εντύπωση που σχηματίσαμε τις τέσσερις τελευταίες ημέρες στη Λωρίδα της Γάζας είναι ότι οι Παλαιστίνιοι, αν και αναγνωρίζουν την πεισματική αντίσταση των μαχητών όλων των οργανώσεων απέναντι στα ισραηλινά στρατεύματα -τα οποία, ύστερα από τρεις εβδομάδες απηνών βομβαρδισμών, δεν είχαν καταφέρει να καταλάβουν ούτε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή- θα δυσκολευτούν πάρα πολύ να ακολουθήσουν οποιονδήποτε προκαλέσει, με δική του ευθύνη, τη συνέχιση του ολέθριου πολέμου. Οι τελευταίες 24 ώρες στην Πόλη της Γάζας επιβεβαίωσαν αυτήν την εντύπωση, αποκαλύπτοντας το μέγεθος της καταστροφής.

Κατευθυνθήκαμε προς τη Γάζα από το Χαν Γιούνις, όταν τα ισραηλινά τεθωρακισμένα έφυγαν από τον παραδοσιακό δρόμο. Στο Νετζαρίμ, είδαμε τον κεντρικό αγωγό αποχέτευσης διαλυμένο και γύρω του μια ολόκληρη λίμνη από λύματα, που προκαλούσε ανυπόφορη δυσωδία σε μεγάλη ακτίνα γύρω της. Ο δήμαρχος του Χαν Γιούνις, Μοχάμεντ Αλ Φάρα, δήλωσε ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος για εξάπλωση μολυσματικών νόσων, καθώς οι αποχετεύσεις έχουν καταρρεύσει σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας, τα λύματα κυκλοφορούν στους δρόμους και βουνά σκουπιδιών ορθώνονται στα κέντρα των πόλεων.

Μπήκαμε στην πόλη της Γάζας από τη νότια συνοικία Τελ αλ Χάουα, όπου έγιναν οι πιο σφοδρές μάχες την τελευταία εβδομάδα, προτού οι Ισραηλινοί εξαναγκαστούν σε αναδίπλωση. Το Τελ αλ Χάουα θύμιζε πραγματικά Γκρόζνι. Από πολλές 15ώροφες πολυκατοικίες είχαν απομείνει μόνο σκελετοί, με σωρούς ερειπίων. Μαυρισμένα κτίρια μαρτυρούσαν τη χρήση εμπρηστικών βομβών λευκού φωσφόρου, ορισμένα θραύσματα των οποίων κάπνιζαν ακόμη, αφήνοντας μια αποπνικτική οσμή. Το κτίριο του υπουργείου Εσωτερικών, τζαμιά, αλλά και το νοσοκομείο Αλ Κουντς καταστράφηκαν ολοσχερώς. Οι Ισραηλινοί ισχυρίστηκαν (και, σύμφωνα με μαρτυρίες Παλαιστινίων, μπορεί να είχαν δίκιο) ότι μέσα ή γύρω από το νοσοκομείο κρύβονταν κάποιοι μαχητές της Χαμάς, αλλά ποιο πολιτισμένο κράτος κάνει στάχτη ένα νοσοκομείο με 300 γιατρούς και αρρώστους για να σκοτώσει 2 μαχητές του συντριπτικά ασθενέστερου αντιπάλου; Ιδια εικόνα στο ισλαμικό πανεπιστήμιο, στο κέντρο της Γάζας, που βομβαρδίστηκε επανειλημμένα, με αποτέλεσμα να καταστραφούν ολοσχερώς η Πολυτεχνική Σχολή, το μέγαρο συνεδρίων και το κτίριο των εργαστηρίων.

Απέραντος καταυλισμός

Κάπου εκεί κοντά είναι το σχολείο του ΟΗΕ Σαλεχεστίν, το οποίο επιστρατεύθηκε ως πρόχειρος καταυλισμός, φιλοξενώντας 600 ανθρώπους που έμειναν άστεγοι λόγω του πολέμου! Ταλαίπωρη Γάζα! Ενας απέραντος καταυλισμός 1,5 εκατομμυρίου προσφύγων και παιδιών προσφύγων από τους πολέμους του 1948 και του 1967 και να τώρα που γέμισε με άλλους 100.000 δυο φορές πρόσφυγες, οι οποίοι αναζήτησαν εδώ ασφαλές καταφύγιο από την Τζαμπάλια, το Μπέιτ Χενέν, το Μπέιτ Λάιγια. Αλλά ακόμα και τα σχολεία του ΟΗΕ αποδείχθηκαν κάθε άλλο παρά ασφαλή, αφού τέσσερα από αυτά χτυπήθηκαν από ισραηλινά πυρά.

Στο μεταξύ, καθώς τα ισραηλινά τεθωρακισμένα αποσύρονταν στην περίμετρο της Λωρίδας της Γάζας, οι Παλαιστίνιοι άρχισαν το μακάβριο έργο της μεταφοράς των πτωμάτων. Μέχρι χθες, είχαν βρει πάνω από 100, με αποτέλεσμα οι νεκροί της σύγκρουσης να υπολογίζονται πλέον σε 1.300 Παλαιστινίους και 13 Ισραηλινούς. Εκατό Παλαιστίνιοι για κάθε νεκρό στρατιώτη ή πολίτη του «αμυνόμενου» Ισραήλ - ιδού η σύγχρονη εκδοχή του Μωσαϊκού Νόμου (οφθαλμόν αντί οφθαλμού) σε αυτήν τη γη των τριών μεγάλων, μονοθεϊστικών θρησκειών και του ατέλειωτου κύκλου του αίματος.

Πώς εξηγείται η κτηνωδία στη Γάζα;

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ενώ η συστημική βία κατά του νεολαιίστικου κινήματος στην Ελλάδα εντείνεται, η συστημική βία στη Γάζα που ασκείται άμεσα από τη σιωνιστική ελίτ και έμμεσα από την υπερεθνική ελίτ (ΗΠΑ, Ε.Ε.) ήδη έχει φτάσει τα όρια της κτηνωδίας. Είναι πια φανερό ότι ο ισραηλινός στρατός όχι μόνο εσκεμμένα αγνοεί το γεγονός πως όταν βομβαρδίζει την πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του κόσμου, όπου συνωστίζονται 1,5 εκατ. πρόσφυγες, αναπόφευκτα θα προκαλέσει μαζικές απώλειες ανάμεσα στους αμάχους, αλλά και είναι επίσης πια διαπιστωμένο, ακόμη και από τις επιτόπου υπηρεσίες του ΟΗΕ και ΜΚΟ, ότι εσκεμμένα δολοφονεί αμάχους σε ένα πρωτοφανές όργιο κρατικής τρομοκρατίας. Ετσι, η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατηγόρησε τους Ισραηλινούς ως εγκληματίες πολέμου για τη χρήση πανίσχυρων οβίδων σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, απαγορευμένων όπλων όπως οι βόμβες λευκού φωσφόρου (ακόμη και κατά της έδρας του ΟΗΕ στη Γάζα), τη χρησιμοποίηση οικογενειών ως ανθρώπινες ασπίδες σε σπίτια που επιτάσσουν, τις επιθέσεις κατά ασθενοφόρων που έχουν ήδη οδηγήσει στη δολοφονία 12 νοσοκομειακών.1 Και φυσικά είναι γνωστές οι καταγγελίες για την αναγκαστική συγκέντρωση αμάχων σε σχολεία ή σπίτια και στη συνέχεια τη δολοφονία πολλών από αυτούς.2 Το αποτέλεσμα είναι ότι την 20ή ημέρα της σφαγής οι νεκροί Παλαιστίνιοι πλησιάζουν τους 1.100, από τους οποίους το 40%, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, γυναίκες και παιδιά, έναντι 10 Ισραηλινών στρατιωτών και 3 πολιτών, σε εφαρμογή σχεδίου για την ελαχιστοποίηση των ισραηλινών απωλειών σε βάρος των αμάχων.3

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο ισραηλινός στρατός συστηματικά έδωσε ψευδείς εξηγήσεις, όπως άλλωστε έκανε σε ολόκληρη την ιστορία του, όπως εμπεριστατωμένα έδειξε ο Robert Fisk.4 Αυτό έκανε το 1996 όταν εσκεμμένα βομβάρδισαν βάση του ΟΗΕ στην Κανά του Λιβάνου, δολοφονώντας 106 πρόσφυγες (πάνω από τους μισούς παιδιά), ισχυριζόμενοι ότι στο κτίριο ήταν και πολεμιστές της Χεζμπολά - ένα ασύστολο ψέμα. Το ίδιο ψέμα είχαν πει και το 1994 όταν «Απάτσι» δολοφόνησε 5 γυναικόπαιδα σε νοσοκομειακό που τους μετέφερε από γειτονικό χωριό, από όπου τους είχαν διατάξει να φύγουν. Τέλος, δεν απολογήθηκαν ποτέ όταν το 2006, αφού είχαν εξαναγκάσει τους κατοίκους λιβανέζικου χωριού (Marwahin) να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, στο δρόμο τους πυροβόλησαν από ελικόπτερα θερίζοντας 23 από αυτούς, βασικά γυναικόπαιδα. Φυσικά ο Fisk κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό γι' αυτές τις καταγγελίες του (όπως και ο υπογράφων για παλαιότερα άρθρα του), με βάση τη γνωστή «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» στην οποία αναφέρθηκα στο προηγούμενο άρθρο. Με παρόμοιο τρόπο οι συστηματικοί αυτοί ψεύτες «δικαιολογούν» τα σημερινά χειρότερα εγκλήματα στη Γάζα ή τις πειρατικές επιθέσεις σε διεθνή ύδατα εναντίον πλοίων ανθρωπιστικών αποστολών («Dignity», «Αρίων»).

Πώς εξηγείται όμως η τελευταία σιωνιστική κτηνωδία που ίσως ξεπερνά κάθε προηγούμενη; Ο λόγος είναι απλός. Εφόσον ο σκοπός της εγκληματικής εκστρατείας ήταν να γονατίσουν την αντίσταση, ο μόνος τρόπος ήταν η κατατρομοκράτηση του λαού της Γάζας, πρώτα με την οικονομική βία που έχει οδηγήσει στην οικονομική εξαθλίωσή του, και τώρα με την κτηνώδη φυσική βία, στην οποία ο ισραηλινός στρατός ίσως είναι ο πιο εξειδικευμένος στρατός στον κόσμο. Οπως στην πρώτη ιντιφάντα ο ίδιος στρατός, με διαταγή του «προοδευτικού» Ράμπιν έσπαζε με κοτρόνες τα χέρια των παιδιών που πετούσαν πέτρες, έτσι και σήμερα κατακρεουργεί όποιους αντιστέκονται. Ο ενδιάμεσος στόχος είναι να τους υποχρεώσουν να απαρνηθούν την αντίσταση και να δεχτούν τελικά τον εκλεκτό της υπερεθνικής ελίτ και των σιωνιστών Αμπάς, με... αντάλλαγμα οι Ισραηλινοί να πάψουν να παραβιάζουν κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και να σταματήσουν τον στραγγαλιστικό αποκλεισμό της Γάζας. Ο απώτερος στόχος, που θα εφαρμοστεί από τον «προοδευτικό» Ομπάμα με τη βοήθεια του Κογκρέσου που μόλις συντάχθηκε απόλυτα με τη σημερινή εγκληματική εκστρατεία (με... δημοκρατική πλειοψηφία 98%), είναι η λύση των «2 κρατών». Πώς εννοούν όμως οι σιωνιστές τη «λύση» αυτή που επιδοκιμάζεται από τον Αμπάς μέχρι το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά; Ο έντιμος Εβραίος ιστορικός Ιλάν Παπέ, που αναγκάστηκε από τους σιωνιστές σε αυτοεξορία, το έθεσε σαφώς: ένα σιωνιστικό κράτος στο 90% της ιστορικής Παλαιστίνης και το υπόλοιπο 10% να μοιράζεται ανάμεσα σε δύο μεγάλες φυλακές, τη Δυτική Οχθη και τη Γάζα5 (λύση «Μπαντουστάν»). Φυσικά υπάρχουν και πιο ακραίοι σιωνιστές (Λικούντ κ.λπ.), που δεν θέλουν ούτε αυτή τη λύση, αλλά απλώς κάποια «αυτονομία» των Παλαιστινίων στα δύο γκέτο, μέχρι να τους αναγκάσουν τελικά να εγκαταλείψουν ολοκληρωτικά τη γη τους...

Με τι θράσος, όμως, περιφρονούν έτσι χυδαία τα εκατομμύρια διαδηλωτών εναντίον της σφαγής σε όλο τον κόσμο, ακόμη και τον ΟΗΕ και τις ΜΚΟ που κάθε άλλο παρά... ριζοσπαστικές είναι; Είναι το θράσος που τους δίνει η άμεση ή έμμεση συμπαράσταση των διεθνών ΜΜΕ που ελέγχει η υπερεθνική ελίτ, με την ολόθερμη συμπαράσταση των ανά τον κόσμο σιωνιστών. Είναι ακόμη το θράσος που πηγάζει από τη δύναμη που έχει ο αρχιεγκληματίας Ολμερτ, όταν σαν... πλανητάρχης δίνει εντολή στον Μπους να μην ψηφίσει ακόμη και το σχέδιο στο Συμβούλιο Ασφαλείας που είχε εγκρίνει η Κοντολίζα και η υπόλοιπη υπερεθνική ελίτ, αλλά και από τη γνώση ότι οι «καλοί» Ομπάμα-Χίλαρι θα εφαρμόσουν σύντομα την ίδια βασικά πολιτική των «κακών» Μπους-Κοντολίζα. Και, τέλος, είναι το θράσος που απέκτησαν από την αποκτήνωση στην οποία έχει οδηγήσει τον ισραηλινό λαό μια εγκληματική ιδεολογία, ο σιωνισμός, όταν με 91% εγκρίνει τα σημερινά κακουργήματα κατά της ανθρωπότητας, με μόνο λίγες φωνές (κυρίως έντιμων Εβραίων στο εξωτερικό) να τον απορρίπτουν, αλλά και τις «ίσες αποστάσεις» των «προοδευτικών» σιωνιστών τύπου Νόαμ Τσόμσκι, Ιμάνουελ Βαλερστάιν, Χάουαρντ Ζιν, Μάικλ Αλμπερτ, Ιλάν Χατσόρ, Αρι Φόλμαν6 κ.ά.

ΥΓ.: Στο άρθρο μου για τον συστημικό χαρακτήρα της κρίσης που ξέσπασε με τη δεκεμβριανή κοινωνική έκρηξη («Ε», 20/12/08) προσπάθησα να εξηγήσω τη λαϊκή αντιβία και τις «τυφλές» κάποτε μορφές που μπορεί να παίρνει, μη δεχόμενος κατ' αρχήν τη διάκριση κουκουλοφόρων και μη. Παρ' όλα αυτά ανώνυμος λασπογράφος στο αθηναϊκό Ιντιμίντια δεν δίστασε να συνδέσει τη θέση μου με την αντίθετη προς τη δική μου θέση του ΚΚΕ και του «Ριζοσπάστη» πάνω στο θέμα, επειδή πριν από 7 χρόνια είχα αρθρογραφήσει στον «Ρ» για τον δήθεν αντικειμενικό ρόλο της Διαχειριστικής Ομάδας (Δ.Ο.) του! Το χειρότερο όμως είναι ότι η Δ.Ο. του Ιντιμίντια, κατά παράβαση κάθε δεοντολογίας, έκρυψε συστηματικά το ανασκευαστικό σχόλιό μου!7 Ερώτηση: αυτή την «εναλλακτική» ενημέρωση πρεσβεύει η Δ.Ο.;

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

1. Afua Hirsch, «Israel may face UN court ruling on legality of Gaza conflict» Guardian, 14/01/2009.

2. Ιστοσελίδα BBC, «Israel "shelled civilian shelter"», 01/09/2009 & «Israelis "shot at fleeing Gazans"», 14/1/09.

3. Chris McGreal, «Demands grow for Gaza war crimes investigation», Guardian, 13/1/09.

4. Robert Fisk, «Why do they hate the West so much, we will ask», Independent, 7/1/2009.

5. Βλ. το ντοκιμαντέρ των Sufuan & Abdallah Omeish «Occupation 101» (2007).

6. Χαρακτηριστικά, το «προοδευτικό» και πολυβραβευμένο «Βαλς με τον Μπασίρ» δεν εξετάζει τη σφαγή 1.700 Παλαιστινίων στη Σάμπρα και Σατίλα το 1982, από τη μεριά των θυμάτων, αλλά από αυτή των Ισραηλινών στρατιωτών και των... ψυχολογικών προβλημάτων που τους δημιούργησε η σφαγή!

7. Βλ. Ανακοινώσεις ΠΔ: http://www.inclusivedemocracy.org/pd

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/01/2009

Στέλιος Κούλογλου: Η τραγωδια στη Γάζα, τα διεθνή μέσα και εμείς

Καθώς μια ομάδα πολιτών ετοιμάζεται σήμερα το απόγευμα να πετάξει τηλεόράσεις στη Πλατεία Συντάγματος, είναι χρήσιμο να δούμε πως τα μέσα ενημέρωσης καλύπτουν τους Ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Λωρίδα της Γάζας.

Στις ΗΠΑ, η κατάσταση είναι απερίγραπτη. Καμιά εφημερίδα ή τηλεόραση δεν έχει μπει στον κόπο να παρουσιάσει το ιστορικό της υπόθεσης ή να σχολιάσει την χωρίς προηγούμενο αιματοχυσία ή την επιθετικότητα της ισραηλινής πλευράς.

Μέχρι χθές Δευτέρα, οι συνήθως λαλίστατοι “New York Times” δεν είχαν σχολιάσει καθόλου τα γεγονότα που στα βασικά ΜΜΕ παρουσιάζονται με τη μορφή απλών ρεπορτάζ. Η γενική ιδέα είναι ότι το Ισραήλ απάντησε στις “προκλήσεις” της Χαμάς, η οποία από τη Γάζα εκτόξευε πυραύλους στα γειτονικά ισραηλινά εδάφη. Η ισραηλινή προπαγάνδα, που θέλει να παρουσιάζει τον αδυσώπητο βομβαρδισμό ως αντίδραση στην δράση της Χαμάς έχει περάσει. Την ίδια άποψη έχουν υιοθετήσει, σε διάφορους βαθμούς κι ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Το γερμανικό περιοδικό Spiegel, που συνηθίζει να σχολιάζει τα γεγονότα, έχει προχωρήσει ακόμη περισσότερο, εμφανίζοντας τη σφαγή σαν σχέδιο της …Χαμάς! "Οσο αιματηρή κι αν ήταν η ισραηλινή επίθεση”, γράφει το περιοδικό εχθές, ”είναι βασικά αποτέλεσμα ενός κυνικού υπολογισμού της Χαμάς…”. Η Χαμάς, αρνήθηκε την παράταση της εκεχειρίας και άρχισε να εξαπολύει πυραύλους πιστεύοντας ότι οι τηλεοπτικές εικόνες και η “κλιμάκωση της βίας θα κάνουν την Δύση να θεωρήσει την Χαμάς ως εταίρο στις διαπραγματεύσεις”! Ολα αυτά γράφονται σοβαρά, την στιγμή που ολόκληρος ο μηχανισμός εξουσίας της Χαμάς στη Γάζα δέχεται συντριπτικά πλήγματα.

Από το σύνολο του διεθνούς τύπου, πρέπει κανείς να διαβάσει ισραηλινές εφημερίδες όπως η Haaretz (δες διπλανές στήλες) για να καταλάβει τι συμβαίνει στη πραγματικότητα. Την Κυριακή η έγκυρη εφημερίδα συνόψιζε την κατάσταση ως εξής σε ένα άρθρο ανάλυσης: “1,5 εκατατομμύριο ανθρώπινα όντα, οι περισσότεροι απόκληροι κι απελπισμένοι πρόσφυγες ζούν σε μια γιγαντιαία φυλακή - εύφορο έδαφος για ένα νέο γύρο αιματοχυσίας. Το γεγονός ότι η Χαμάς μπορεί να το παρατράβηξε με τις ρουκέτες της δεν αποτελεί δικαιολογία για την ισραηλινή πολιτική τις τελευταίες δεκαετίες, για την οποία της αξίζει να φάει στο πρόσωπο ένα ιρακινό παπούτσι”.

Στην ίδια εφημερίδα, μπορει κανείς να πληροφορηθεί ότι ήταν το Ισραηλ που παραβίασε την εκεχειρία, τινάζοντας ένα τούνελ των Παλαιστίνιων: “Εξι μήνες πριν, το Ισράηλ ζήτησε και πήρε από την Χαμάς εκεχειρία. Την παραβίασε μονομερώς τινάζοντας ένα τούνελ, ζητώντας την ίδια στιγμή από την Αίγυπτο να αποτρέψει την Χαμάς από επιθέσεις”. “Η παραβιαση της εκεχειρίας από το Ισραήλ”, έγραφε το κύριο άρθρο της ιστορικής εφημερίδας
(ιδρύθηκε το 1918 και είναι η παλιότερη στη χώρα) ”χειροτέρευσε τη κατάσταση που οδήγησε στο πόλεμο”. Στο σύνολο σχεδόν του διεθνούς τύπου, η Χαμάς έχει παρουσιαστεί ως η πλευρά που παραβίασε την εκεχειρία.

Οπως έχει ήδη αναλυθεί στο Tvxs, η ισραηλινή επίθεση δεν έχει καθόλου να κάνει με τη προστασία των πολιτών του Ισράηλ (δες διπλανές στήλες). Είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επίδειξη εθνικιστικής πυγμής από τη κυβέρνηση εν όψει των εκλογών του Φεβρουαρίου, αλλά, και με την ανάληψη της εξουσίας από τον Μπάρακ Ομπάμα. Το Τελ Αβίβ δεν τον εμπιστεύεται όπως τον Μπους και φοβάταν ότι ίσως ξεκινούσε ειρηνευτικές πρωτοβουλίες, στις οποίες αναγκαστικά θα έπαιζε ρόλο και η Χαμάς.

Οι ισραηλινές επιδρομές δημιουργούν τετελεσμένα γεγονότα πριν ακόμη αναλάβει ο νέος αμερικανός πρόεδρος, ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε νέα ειρηνευτική πρωτοβουλία ή να γίνει με τους όρους που επιθυμεί το Ισράηλ, χωρίς δηλαδή σοβαρό Παλαιστινιακό αντίπαλο. Ηδη ο πρόεδρος των Παλαιστινίων στη Δυτική Οχθη, Μαχμούτ Αμπάς ταυτίστηκε με το Ισράηλ ρίχνοντας την ευθύνη στην Χαμάς που δεν άκουσε τις “νουθεσίες” του για αυτοσυγκράτηση.

Αντίθετα με τις φαντασιώσεις και την χοντροκομμένη προπαγάνδα του Spiegel, η ισραηλινή επίθεση σκοπεύει να βγάλει από τη μέση την Χαμάς, προκαλώντας την αντίδραση του πληθυσμού της Γάζας που βλέπει να τιμωρείται άγρια μαζί με την ηγεσία του: πρόκειται στη πραγματικότητα για επανάληψη του "γιουγκοσλαβικού σενάριου" του 1999 με τις μαζικούς βομβαρδισμούς που έστρεψαν τους πολίτες εναντίον του Μιλόσεβιτς. Μοναδικός στόχος των βομβαρδισμών είναι η εξουσία της Χαμάς. Οσο για την πιθανολογούμενη "χερσαία επίθεση" στη Γάζα, είναι απίθανο να γίνει: καμμία κυβέρνηση δεν θέλει φέρετρα με νεκρούς στρατιώτες πριν από τις εκλογές.

Είναι περιττό να σημειωθεί ότι σε κανένα ρεπορτάζ ή ανάλυση δεν αναφέρεται στο ότι η Χαμάς το 2006 εκλέχθηκε με τους ψήφους των Παλαιστινίων και στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, όπου έχασε την εξουσία σε όφελος του Μαχμουτ Αμπάς μετά από ένα πραξικόπημα, που ενορχήστρωσαν Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ, επειδή δεν τους άρεσε το αποτέλεσμα των εκλογών. (δες διπλανές στήλες).

Ούτε λόγος βέβαια να γίνεται για το γεγονός ότι, ακόμη και αν η Χαμάς είχε ξεκινήσει τις επιθέσεις πράγμα που δεν έγινε, είχε δικαίωμα να το κάνει με βάση τους διεθνείς νόμους. Οι σχετικές συνθήκες του ΟΗΕ προβλέπουν ότι ένας λαός που βρίσκεται υπό κατοχή έχει το δικαίωμα να χρησημοποιήσει όλα τα μέσα, ακόμη και ένοπλα, για την απελευθέρωση του. Και σύμφωνα με όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, τα Παλιαστινιακά εδάφη βρίσκονται υπό Ισραηλινή κατοχή.

Τις παραπάνω πληροφορίες βρίσκει κανείς εύκολα στο νέο μέσο ενημέρωσης που αναδεικνύεται τα τελευταία χρόνια: το ίντερνετ. Από τη συνεχιζόμενη απόπειρα γενοκτονίας στη Γάζα μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα στην Ελλάδα μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, το διαδίκτυο προσφέρει ελεύθερη ενημέρωση στην οποία συμβάλλουν οι ίδιοι οι πολίτες - δημοσιογράφοι στέλνοντας ειδήσεις, ανταποκρίσεις και εικόνες.

Βρισκόμαστε στο τέλος της ανεξέλεγκτης εξουσίας των συμβατικών ΜΜΕ. Για αυτό το σύνθημα για τη σημερινή εκδήλωση στο Σύνταγμα θα έπρεπε να ήταν: ”μη πετάξεις την TV, κάνε την Web-TV".

από το http://www.tvxs.gr/v2444