To Αμερικάνικο Όνειρο

ένα ημίωρο βίντεο με τίτλο «Το αμερικάνικο όνειρο». Οι τράπεζες «για αρχάριους», με απλά λόγια και πολύ χιούμορ.

ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΠΟΙΟΙ? ΑΝ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΠΟΤΕ?

Παρασκευή 25^η Μαρτίου 2011. Μαύρα ρούχα, μαύρες σημαίες, φιμωμένα στόματα, απαξίωση των ‘καλοντυμένων’ αρχόντων του νησιού. Οι μαθητές τιμούν όσο κανένας άλλος το συμβολικό χαρακτήρα της επανάστασης του ‘21 ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ, ενώ ταυτόχρονα παραδίδουν μαθήματα ήθους και αντίστασης σε όλους μας. Χωρίς φασαρίες, χωρίς πολλά λόγια, χωρίς συνθήματα και με τα κεφάλια στραμμένα σε αυτούς που πραγματικά αξίζουν να τιμηθούν, δίνουν μια βροντερή απάντηση σε όλους αυτούς που τις προηγούμενες μέρες τους χαρακτήρισαν ως αλήτες και τρομοκράτες. Οι πραγματικοί αλήτες και τρομοκράτες όμως δεν βρίσκονται στα θρανία, ούτε στα αμφιθέατρα, στέκονται κορδωμένοι πάνω στην εξέδρα, πίσω από το αστείο ταμπελάκι της ματαιοδοξίας τους. Οι πολίτες της Σύρου το γνωρίζουν πλέον πολύ καλά αυτό και γι’ αυτό έδωσαν το πιο δυνατό χειροκρότημα που έχει ακουστεί ποτέ σε αντίστοιχες τυπικές γιορτούλες, σε αυτά τα παιδιά που αγωνίζονται περήφανα και με αξιοπρέπεια. Οι φοιτητές που παρευρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στην πλατεία, εκπροσωπώντας των σύλλογο μας, δηλώνουμε ειλικρινά υπερήφανοι για τις ενέργειες των μαθητών, ενώ ταυτόχρονα θεωρούμε ότι είναι τιμή μας που βρισκόμαστε διπλά δίπλα σε αυτό τον κοινό αγώνα.

Ως φοιτητικός σύλλογος, σεβόμενοι σε απόλυτο βαθμό τη συγκεκριμένη ημέρα, αλλά κυρίως τα διαχρονικά και επίκαιρα μηνύματα της επανάστασης, αποφασίσαμε τη διακριτική μας παρουσία περιμετρικά της παρέλασης. Αναρτήθηκαν δυο πανό, που αφορούσαν την ‘ανάπτυξη’ ΤΟΥΣ που χτίζουν πάνω στα κεφάλια μας, καθώς και την υποθήκευση του μέλλοντος μας ως πολίτες και εργαζόμενοι αυτής της χώρας. Επίσης στήθηκε και ένα δρώμενο που έθιγε την απέχθεια του χρέους, τη στάση της αστυνομίας και των ΜΜΕ τη Δευτέρα 21/3, καθώς και την απάθεια του νεοέλληνα απέναντι σε τέτοια ζητήματα. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας της παρέλασης, και εφόσον ματαιώθηκε η προγραμματισμένη δεξίωση στην οποία προφανώς και δεν ήμασταν καλεσμένοι, συγκεντρωθήκαμε με τους μαθητές και λοιπούς πολίτες και πραγματοποιήθηκε πορεία διαμαρτυρίας στους δρόμους της πόλης. Η ενέργεια μας αυτή έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από τους πολίτες της Σύρου που βρισκόντουσαν εκείνη την ώρα στους δρόμους και στις καφετέριες της παραλίας, δίνοντας με τη σειρά τους απάντηση σε όλους αυτούς που προσπάθησαν να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη με παιδικά ψέματα στις αστείες ανακοινώσεις τους. Το αυθόρμητο χειροκρότημα που λάβαμε από τον απλό κόσμο την Παρασκευή, μας γεμίζει με δύναμη και αισιοδοξία για τη δύσκολη συνέχεια που μας περιμένει. Παρ’ όλα αυτά οφείλουμε να στηλιτεύσουμε όλους αυτούς, γρανάζια διαφόρων μηχανισμών εξουσίας, οι όποιο χειροκροτούν τις πράξεις μας παραδοσιακά και με μοναδικό σκοπό να προωθηθούν οι ίδιοι και ο μηχανισμός που τους συντηρεί, ελπίζοντας πως μια μέρα θα είναι αυτοί επίσημοι στη θέση των επισήμων.

Ολοκληρώνοντας τις κινητοποιήσεις μας και ύστερα από συνεννόηση με τους μαθητές, αποφασίστηκε η πορεία να κατευθυνθεί προς το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Εκεί γίναμε αποδέκτες μιας ιδιαίτερα θερμής και εγκάρδιας υποδοχής από τους ανθρώπους του τμήματος, κάτι το οποίο είναι απόλυτα λογικό καθώς οι δυνάμεις των ΜΑΤ είχαν αποχωρίσει από το νησί (και μάλιστα ως ‘θριαμβευτές’)! Τα χτυπήματα της Δευτέρας μετατράπηκαν σε συγχαρητήρια, τα δακρυγόνα σε δηλώσεις συμπαράστασης και οι χειροβομβίδες κρότου λάμψης σε οικογενειακούς δεσμούς (καθώς όπως μας ανακοίνωσαν είμαστε παιδιά τους). Το παράδοξο βέβαια είναι ότι πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που μόλις πριν λίγες μέρες έδιναν εντολές στους Μεταφερόμενους Αθηναίους Τρομοκράτες να επιτεθούν και να χτυπήσουν παιδιά. Το μοναδικό στοιχείο που χρήζει προσοχής μέσα σε όλο αυτό το παραλήρημα που ακούσαμε, είναι η ανεπίσημη (δεσμεύτηκε ότι θα γίνει και επίσημα), αλλά δημόσια συγγνώμη της ΕΛ.ΑΣ. δια στόματος του ανωτέρου αξιωματικού Μιχαήλ Ευθυμίου. Προφανώς και μπροστά στα γεγονότα της Δευτέρας όπου οι δυνάμεις καταστολής επιτέθηκαν απροκάλυπτα σε ειρηνική διαδήλωση, χτύπησαν παιδιά μικρότερου ύψους από τις ασπίδες τους και έπνιξαν μια ολόκληρη πόλη στα χημικά, ΜΙΑ ΤΥΠΙΚΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΣΥΓΧΩΡΟΧΑΡΤΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες και πρέπει να αποδοθούν άμεσα. Η μόνη αξία που έχει η απολογία του κ. Ευθυμίου, είναι ότι ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ των δυνάμεων καταστολής και της τοπικής αστυνομίας για τα γεγονότα της Δευτέρας. Συνεπώς οποιαδήποτε προσπάθεια ενοχοποίησης ατόμου που συμμετείχε στη διαδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στον πρωθυπουργό Γιωργάκη Παπανδρέου, θα είναι άδικη, τρομοκρατική, καθώς και επιθετική προς το συριανό λαό και ουσιαστικά θα αποτελεί την υλοποίηση της δέσμευσης του αστυνομικού οργάνου που μας υποσχέθηκε : “Θα τα κάνουμε μπουρδέλο”.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ…

Η παρουσία μας στο δρόμο την περασμένη Δευτέρα, την Παρασκευή στην παρέλαση καθώς και όλες αυτές που θα ακολουθήσουν, σχετίζονται με τη γενικότερη αντίληψη μας πως η κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία της χώρας δεν είναι de facto προδιαγεγραμμένη αλλά προετοιμάζεται συνειδητά από την πολιτική ηγεσία. Για εμάς η υποταγή στο μνημόνιο και η επιβολή γραφειοκρατικών πρακτικών “εξυγίανσης” δεν είναι μονόδρομος. Μας ενοχλεί, αλλά δεν μας παραξενεύει, το γεγονός ότι όλοι αυτοί που έκλεψαν και κλέβουν τον δημόσιο πλούτο αρνούνται να συντάξουν μία ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ. Βασικός στόχος αυτής της επιτροπής θα είναι η διαπίστωση και η δημοσιοποίηση του ποσοστού του χρέους που έχει χρησιμοποιηθεί όντως προς όφελος του ελληνικού λάου και οφείλουμε να αποπληρώσουμε, καθώς και ποιο ποσοστό είναι ΑΠΕΧΘΕΣ (εικάζεται κοντά στο 80%) που οφείλουν να το πληρώσουν τα κόμματα με τους κεφαλαιούχους συνεργάτες τους. Γνωρίζουμε πως όλα τα προβλήματα που τελευταία προκύπτουν και τοπικά και πανελλαδικά είναι αποτελέσματα αυτής της υποταγμένης στα συμφέροντα πολιτικής.

Καλούμε όλους τους πολίτες που ζουν και εργάζονται στην Σύρο, σε πρώτο επίπεδο, και την Ελλάδα γενικότερα, να μην σκύβουν άλλο το κεφάλι, να μην εθελοτυφλούν και να μην τρομοκρατούνται από την καταστολή. Πρέπει άμεσα να αναλάβουμε άπαντες τις ευθύνες μας, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να διεκδικήσουμε:

• να συσταθεί επιτροπή λογιστικού έλεγχου,

• να επιστραφεί η αξιοπρέπεια σε μισθωτούς και συνταξιούχους,

• να μην κλείσει το Νεώριο,

• να μην συγχωνευτούν τα σχολεία,

• να μην απολυθούν πανεπιστημιακοί καθηγητές και να απαιτήσουμε την αναβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου,

• να παραιτηθούν και να διωχθούν ποινικά οι διοικητές της τοπικής αστυνομίας και οι ‘άντρες’ των ΜΑΤ, οι οποίοι είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την ντροπιαστική κατάσταση της Δευτέρας.

Σε αυτόν τον αγώνα είμαστε όλοι ίσοι και όλοι συνυπεύθυνοι εάν δεν τον δώσουμε.

Φ.Σ. ΤΜΣΠΣ

Αν και μένουμε στη Σύρο, θα είμαστε παντού

Α. Τι προηγήθηκε

Ήδη την Πέμπτη 17/3, από δημοσιεύματα κυκλοφορούσε η πληροφορία για την επίσκεψη του πρωθυπουργού χωρίς να είναι γνωστό το πρόγραμμα. Το Σάββατο, πλέον, γνωρίζαμε περίπου το πρόγραμμα και, κυρίως, ότι θα βρισκόταν στη Σύρο για λίγες ώρες, μέχρι νωρίς το απόγευμα. Την Παρασκευή, σε χωριστές συνελεύσεις, ο Σύλλογος Φοιτητών και η συλλογικότητα «ανοιχτή συνέλευση» πήραμε αποφάσεις για την οργάνωση διαμαρτυρίας το πρωί της Δευτέρας. Προχωρήσαμε σε συνέλευση την Κυριακή (8 μ.μ.), προκειμένου να οργανώσουμε τις από κοινού δράσεις μας στη συγκέντρωση στην πλατεία Μιαούλη από τις 9.30 το πρωί της Δευτέρας, 21/3. Παράλληλα, αποφασίσαμε τα εξής:

1. 1. Η συγκέντρωση στην πλατεία και η προσέγγιση, κατά το δυνατόν, του Πνευματικού Κέντρου να έχει δυναμικό και ειρηνικό χαρακτήρα.
2. 2. Σύνταξη καλέσματος του κόσμου της Σύρου, προκειμένου να ενημερωθεί για την πρωινή συγκέντρωση, και μοίρασμά του στην Ερμούπολη το ίδιο βράδυ και το επόμενο πρωί.
3. 3. Τοιχοκόλληση στην αγορά της Ερμούπολης συνθημάτων, για να καλυφθεί το κενό από το «κατέβασμα» σατιρικής αφίσας για την επίσκεψη του ΓΑΠ στο Νεώριο (live).

B. Γιατί διαδηλώσαμε στην πλατεία το πρωί

1. 1. Διότι θεωρήσαμε σημαντικό να απαντήσουμε στον προπαγανδιστικό μηχανισμό των ΜΜΕ που θα παρουσίαζαν την εικόνα του πρωθυπουργικού κλιμακίου να τυχαίνει της αποδοχής πολιτών που επιδοκιμάζουν. Να γυρίσει ο φακός από την εξωραϊσμένη εικόνα στην πραγματικότητα της αποδοκιμασίας και της οργής του κόσμου. Κατάλληλος χρόνος γι’ αυτό σίγουρα δεν ήταν οι πρώτες απογευματινές ώρες, στο τέλος της επίσκεψης.
2. 2. Στόχοι ήταν:

Να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε να εκφραστεί η αντίθεση στις _{κυβερνητικές} επιλογές:

· Για τη βαρβαρότητα του Μνημονίου απέναντι στην εργασία, την ασφάλιση, την υγεία και τη σύνταξη

· Για το μέλλον του Νεωρίου της Σύρου

· Για τις συγχωνεύσεις των σχολείων

· Για τη μη ανανέωση των συμβάσεων στο πανεπιστήμιο και τη διάλυση της δημόσιας παιδείας

· Για την «πράσινη ανάπτυξη» και το ξεπούλημα των νησιών μας

Να εκφραστεί η άποψη ότι, ενώ η κρίση έχει να κάνει με δομικά χαρακτηριστικά του καπιταλιστικού συστήματος (π.χ. υπερσυσσώρευση), οι παραπάνω πολιτικές παρουσιάζονται ως μονόδρομος για την εξυπηρέτηση του χρέους. Ως πρώτο βήμα, λοιπόν, υποστηρίζουμε τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου(ΕΛΕ). Ο σκοπός της ΕΛΕ θα είναι η εξακρίβωση των αιτίων του δημόσιου χρέους, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και της χρήσης των δανείων. Στη βάση των συμπερασμάτων της, θα διαμορφώσει κατάλληλες προτάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χρέους που θα αποδειχθεί παράνομο, μη νομιμοποιημένο, ή απεχθές. Η επιδίωξη της ΕΛΕ θα είναι να συνδράμει την Ελλάδα ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους και θα επιχειρήσει να διαπιστώσει ευθύνες για τις προβληματικές συμβάσεις χρέους.

Γ. Τι αναδείχτηκε

• Ø Ότι η κινητοποίηση του κόσμου από τα κάτω και η αυτό-οργάνωση, χωρίς καθοδήγηση από όσους, στη συλλογική συνείδηση, εκφράζουν το παλαιό υπό κατάρρευση καθεστώς, είναι εφικτές.
• Ø Ότι οι μόνοι ξενόφερτοι αλλά και τα μόνα ξένα σώματα ήταν οι δυνάμεις καταστολής. Για τη δράση των οποίων εδώ, ζητάμε την άμεση παραίτηση των επικεφαλείς της τοπικής Αστυνομικής Αρχής, ως συνυπεύθυνους για τους τραυματισμούς, τη ρίψη δακρυγόνων και τη γενικά προκλητική στάση των ΜΑΤ («Θα τα κάνουμε μπουρδέλο») απέναντι στους διαδηλωτές.
• Ø Ότι η διαμαρτυρία 800 ατόμων στη περιφέρεια, στο πλαίσιο των κινημάτων των τελευταίων δυο χρόνων, είναι αρκετή: i) για να θέσει ζητήματα σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο (δηλώσεις Πεταλωτή και Παπανδρέου, 21και 23/3), ii) για να σπάσει τη σιωπή και να δημιουργήσει δημόσιο κοινωνικό χώρο που η βάση του είναι η σχέση αλληλεγγύης

Η απάντησή μας:

Δεν ανεχόμαστε τις ξεπουλημένες πολιτικές και την κατασταλτική βία

Θα είμαστε στο δρόμο μέχρι την ανατροπή

23 Μάρτη 2011

- Σύλλογος Φοιτητών Μ.Σ.Π.Σ.

- Ανοιχτή Συνέλευση

Μια φορά στα ναυπηγία

(σε φα# ματζόρε)

Ο μουζικάντης ο Γιωργάρας

που τραγούδια λέει πολλά

πέρασε κάποτε απ’ τη Σύρα

με μαντάτα, λέει, καλά.

Στολιστήκαν οι κατοίκοι τ’ όμορφου νησιού

‘βάλαν ρούχα γιορτινά

το μπουζούκι του ν΄ακούσουν

που ευφραίνει την καρδιά.

Νωρίς πήγαν οι πιο προνοητικοί

θέσεις πρώτοι να πιάσουν μπροστά

τον ικανότατο λαϊκό αοιδό

ν’ απολαύσουν από κοντά.

Κι είχε τούτος τραγούδια λαϊκά

να τους πει, και παραδοσιακά

που άλλα τους άρχιζαν με «θα»

κι άλλα τους άρχιζαν με «να».

Το Νεώριο κατάμεστο, Η αυλαία εσηκώθει

τσιμουδιά απ΄το κοινό

κι ο Γιωργάρας στη σκηνή, με το μπουζούκι του ψηλά,

ως ήταν λογικό

Οι Συριανοί χειροκροτήσαν

μέχρι να τους σταματήσει ο σεμνός αοιδός

στο σκαμνί του, σταυροπόδι εκάθησε

ως μπουζουξής σωστός.

Οι πρώτες νότες ντρίγκαραν

πρώτο τραγούδι λέγει,

μα μόλις τα χείλη του άνοιξε

Βάτραχος δραπετεύει.

Χοντρός και στρουμπουλός

‘πα στη σκηνή κοάζει

απτόητος ο αοιδός,

και ξαναδοκιμάζει.

Δεύτερο, τρίτο βάτραχο

και δέκατο και χιλιοστό

εγέμισε η Ερμούπολη

γλίτσα και κοασμό.

Ο κόσμος στο Νεώριο

παίρνει και αγριεύει

με κάθε νέο βάτραχο

το μένος του θεριεύει.

Κι ο Γιωργάρας ο Λαϊκός, που θέλησε στα βιαστικά

δόξα και χρήμα και τιμή

εμάζεψε μόνο ζαρζαβατικά

από το ωραίο νησί.

ΤΕΛΟΣ

Δεκτή η μήνυση για Έσχατη Προδοσία

Είχαμε όλοι(;) ακούσει ότι κάποιος έκανε μήνυση στην κυβέρνηση για έσχατη προδοσία, αλλά δεν δώσαμε σημασία. Λίγο αργότερα ακούσαμε ότι ο εισαγγελέας την έκανε δεκτή. Τότε είναι που κανείς μας δεν πίστευε στ' αυτιά του - και στα μάτια του. Έτσι κι εγώ. Kαι, φύσει περίεργος άνθρωπος, έψαξα και βρήκα τον ίδιο τον μηνυτή, και παραβρέθηκα στην αρχή της διαδικασίας, στον ανακριτή στην Χαλκίδα. Κι απ' ότι είδα, δεν ήμουν η μόνη... (Οι δύο σατιρικές αφίσες που μοιράζονταν στην εκδήλωση) Ο κ. Δημήτρης Αντωνίου, 56 ετών, χειρούργος-ογκολόγος κάτοικος Χαλκίδας, κατέθεσε τον Μάιο μήνυση κατά των βουλευτών που υπέγραψαν το μνημόνιο, υπουργών, του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και κατά των μελών της "Τρόικας" (ονομαστικά και με τις διευθύνσεις τους!) με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Όσον αφορά την ίδια τη μήνυση, το κείμενο της οποίας καθώς και πλήθος στοιχείων μπορεί να δει κανείς στο blog του κ. Αντωνίου http://zoidosia.blogspot.com, γίνεται ονομαστικά κατά των ανωτέρω υπευθύνων και με τρόπο που η διαδικασία δεν περνάει από τη Βουλή. Συγκεκριμένα, παρά την ασυλία που προσφέρεται από το Σύνταγμα σε βουλευτές και υπουργούς, η έσχατη προδοσία αποτελεί αυτόφωρο έγκλημα, για το οποίο ο εισαγγελέας μπορεί να διατάξει την άμεση δίωξη χωρίς την άδεια της Βουλής. Επίσης, παρόλο που το έγκλημα αυτό διαπράχτηκε στις 6 Μαΐου, επειδη είναι διαρκές η δίωξη μπορεί να γίνει ακόμη και σήμερα - όπως και γίνεται. Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, προς μεγάλη έκπληξη όλων μας, ΔΕΝ έβαλε την υπόθεση στο αρχείο αλλά έκανε δεκτή τη μήνυση και ξεκίνησε τη διαδικασία ορίζοντας την προανάκριση. Μάλιστα, το έκανε αυτό με ιδιαίτερη ταχύτητα: έλαβε την υπόθεση στα χέρια του στα μέσα Οκτώβρη, και μέσα σε δύο μήνες την προχώρησε (για όσους ξέρουν τους ρυθμούς αυτών των διαδικασιών, πρόκειται πράγματι για μεγάλη έκπληξη). Έτσι, ορίστηκε η προανάκριση για την Τρίτη 11 Ιανουαρίου, οπότε και κατέθεσε ο κ. Αντωνίου στον ανακριτή στη Χαλκίδα. Στην προανακριτική αυτή διαδικασία ο κ. Αντωνίου κατέθεσε συμπληρωματικά υπομνήματα και στοιχεία για την υπόθεση. Μια βασική περιγραφή αυτών μπορείτε να δείτε στο blog http://stoxasmos-politikh.blogspot.com: στο blog αυτό μπορείτε να βρείτε συγκεντρωμένα πολλά στοιχεία για την κατάθεση του κ. Αντωνίου, καθώς επίσης βίντεο από την ομιλία του αργότερα την ίδια μέρα αλλά και βίντεο από εκπομπές του τηλεοπτικού σταθμού Κόντρα, ο οποίος εδώ και καιρό φιλοξενεί τον κ. Αντωνίου στα δελτία ενημέρωσης του κ. Τέρενς Κουίκ. Έξω από το γραφείο του ανακριτή, αρκετός κόσμος ήταν συγκεντρωμένος και τον υποδέχτηκε με χειροκροτήματα. Αφού ο κ. Αντωνίου έκανε κάποιες σύντομες δηλώσεις προς τη δημοσιογράφο του τηλεοπτικού σταθμού Κόντρα προχώρησε μαζί με τους παρεβρισκόμενους προς το Δημοτικό Θέατρο Παπαδημητρίου, όπου και άλλος κόσμος τον περίμενε για να ξεκινήσει η εκδήλωση συμπαράστασης. Το θέατρο βρίσκεται απένταντι από το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας. Η εκδήλωση αυτή είχε την ενεργό υποστήριξη απλών πολιτών αλλά και κινημάτων για την άμεση δημοκρατία. Είναι εντυπωσιακή η προσέλευση του κόσμου: παρόλο που η είδηση δεν έχει διαδοθεί ιδιαίτερα, πάνω από 250 άτομα βρέθηκαν εκεί (σε μια δεδομένη χρονική στιγμή μέτρησα 150 καθήμενους, ενώ σε άλλη φάση μετρήθηκαν 270 από τους διοργανωτές). Εντυπωσιακή ήταν επίσης και η διασπορά των συμμετεχόντων: κάποιοι παρεβρισκόμενοι ήρθαν επί τούτου, μόνοι τους, από τις Σέρρες, τη Θεσσαλονίκη, την Κρήτη και την Κόρινθο! Στο γεμάτο θέατρο, λοιπόν, και μέσα σε ιδιαίτερη συγκίνηση, λόγω της θερμής υποδοχής που του επιφυλάχτηκε, ο κ. Αντωνίου έκανε την ομιλία του. Μιας και μπορεί να βρει κανείς όλη την επιχειρηματολογία του, ή να δει το βίντεο της ομιλίας του, δεν θα καλύψω εδώ με λεπτομέρεια τα λεγόμενά του, αλλά θα αρκεστώ σε μια μικρή αναφορά σε αυτά που μου έναναν ιδιαίτερη εντύπωση. Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε ο κ. Αντωνίου, το Μνημόνιο είναι μια δανειακή σύμβαση η οποία όμως έχει αντικαταστήσει το ίδιο το Σύνταγμα: όπως και το Σύνταγμα, αναφέρει τις γενικές κατευθύνσεις της πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα και παραμέμππει στη συνέχεια σε νόμους που θα εξειδικεύουν αυτές τις κατευθύνσεις. Καταλύει δηλαδή το Σύνταγμα. "Αν είναι έτσι, να το δηλώσουμε επισήμως και να λεγόμαστε Τροϊτκιστάν" και όχι Ελλάδα, κι εμείς Τροϊκανοί!", είπε χαρακτηριστικά. Βάση αυτής της δανειακής σύμβασης που υπογράψανε, αν δεν πληρώσουμε μία δόση, οι δανειστές μας μπορούν να προβούν σε κατάσχεση κάθε δημόσιας περιουσίας μας, χωρίς περιορισμό - εξ' ου και τα δημοσιεύματα για τα νησιά μας! "Ποιος είναι ο λόγος νομίζετε που δεν υπεγράφη η σύμβαση για τον Αστακό;", είπε, "γιατί δεν απάντησαν ποτέ γιατί δεν προχώρησε αυτή η σύμβαση; Αφού, το Ελληνικό κράτος δεν είχε δικαιοδοσία να υπογράψει τίποτα χωρίς τη συναίνεση των δανειστών του". Μάλιστα, τυχόν δικαστική διένεξη που θα προκύψει (με πολίτες π.χ.) θα επιλύεται με το αγγλικό δίκαιο και όχι το ελληνικό, δηλαδή με το δίκαιο των δανειστών μας. Επίσης έχει καταλυθεί το ίδιο το πολίτευμά μας, η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, καθώς καταργείται στην πράξη η διάκριση των εξουσιών (που είναι θεμελιακή για την Κοινοβ. Δημοκρ.). "Δεν έχει νόημα να πάει κανείς στον στρατό πια, πρέπει να αρνηθούν οι νέοι να πάνε στο στρατό αφού πλέον ο στρατός δεν ανήκει στη χώρα και θα χρησιμοποιηθεί και εναντίον των πολιτών της", είπε χαρακτηριστικά. "Ο κ. Παπούλιας είναι συγκατηγορούμενος διότι θα έπρεπε να έχει διαλύσει τη Βουλή", είπε, τονίζοντας όμως ότι δεν έχει υπογράψει διάφορα προεδρικά διατάγματα μέχρι στιγμής. "Το Μνημόνιο προβλέπει οι ρυθμίσεις να γίνονται με Π.Δ. και όχι με νόμους, για να μην περνάνε από τη Βουλή". "Κανονικά, όλοι οι βουλευτές που δεν συμφωνούν πρέπει να παραιτηθούν, να μην παραμένουν εκεί δίνοντας νομιμοποίηση σε αυτή τη Βουλή. Πώς θα στεκόταν τότε μία μονοκομματική Βουλή;", είπε ο κ. Αντωνίου και στη συνέχεια προέτρεψε όλους μας "να μην αφήσουμε κανέναν τους να πλησιάσει τα μνημεία της χώρας και τα εθνικά σύμβολα στις εορτές (π.χ. 25η Μαρτίου), να μην πλησιάσει κανείς τους. [...] Σε αυτά τα χώματα χύθηκε αίμα για την ελευθερία, δεν μπορούν αυτοί να τα πουλάνε". "Ο Τσολάκογλου καταδικάστηκε για εθνική αναξιότητα επειδή έδωσε το 1940 ως λεία πολέμου στρατιωτική περιουσία στους κατακτητές. Σε αυτούς που πουλάνε όλη την ελληνική γη για μια δανειακή σύμβαση, τι πρέπει να γίνει;" αναρωτήθηκε, τονίζοντας ότι τα χρήματα των δανείων αυτών, σύμφωνά πάντα με το ίδιο το Μνημόνιο, δεν προορίζονται για μισθούς και συντάξεις, όπως μας λένε, αλλά για τη στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών! Πολλά ακόμη θα μπορούσα να γράψω γι' αυτή την εξαίρετη μέρα. Με ιδιαίτερη χαρά, πάντως, διαπίστωσα ότι ο κ. Αντωνίου, δεν είναι ένας γραφικός τύπος που απλά "τα πήρε στο κρανίο", αλλά ένας σοβαρός άνθρωπος που με μεθοδικότητα και πολύ δουλειά έκανε αυτό που θεώρησε καθήκον του. Με πολύ διάβασμα και έρευνα, βρήκε μόνος του όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις κατηγορίες του αλλά και τον νομικό τρόπο να τις θέσει σε "τροχιά", μιας και μέχρι στιγμής κινείται χωρίς δικηγόρο - "όταν προσπάθησα να κινηθώ με δικηγόρο, ζημιά μου έκανε παρά καλό", όπως μου είπε. Αναφορικά με τυχόν βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε στον κ. Δημήτρη Αντωνίου, θα ενημέρωσω σύντομα και αφού υπάρξει συνεννόηση μαζί του. Προς το παρόν, και σε νομικό επίπεδο, δεν είναι επιθυμητή η όποια εμπλοκή. Οπότε, κλείνω προς το παρόν, αυτό το ρεπορτάζ με τα ίδια του τα λόγια: Το πρόβλημα είναι η ηττοπάθεια. "Αυτοί δεν θα φερόντουσαν σαν λύκοι αν εμείς δεν φερόμασταν ως αρνιά. Ας γίνουμε εμείς λοιπόν λύκοι. Λυσσασμένοι λύκοι!"

Ν. Τεμπονέρας. Μια πολιτική δολοφονία στις 8 Γενάρη 1991.

Τα στοιχεία πάρθηκαν από ανακοίνωση της Α ΕΛΜΕ Αχαΐας



Ήταν και πάλι τέτοιες μέρες, τέλος διακοπών Χριστουγέννων, πριν 20 χρόνια. Στα σχολεία όμως δεν επικρατούσε ησυχία, η κοινωνία έβραζε υπόκωφα. Είχαν προηγηθεί οι καταλήψεις των εργοστασίων, των «προβληματικών». Στην Πάτρα, η Πειραϊκή-Πατραϊκή είχε γίνει από την άνοιξη του 1990 ένα ιδιότυπο κέντρο αντίστασης και αγώνα. . «Ή όλοι ή κανένας» έγραφε το πανό στην πύλη του εργοστασίου της Πάτρας, απαντώντας στις μαζικές απολύσεις και τα σχέδια συρρίκνωσης. Ο ραδιοφωνικός σταθμός των απολυμένων της Πατραϊκής «Αλληλεγγύη» έφερνε στα σπίτια και τα καφενεία το μήνυμα του αγώνα, τη μουσική της αντίστασης.

Ο Δεκέμβρης του 1990 ξεκίνησε με μαζικές καταλήψεις σε γυμνάσια, λύκεια και πανεπιστήμια όλης της χώρας ως απάντηση στα αντιδραστικά, αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την παιδεία. Οι μαθητές διοργάνωναν σχεδόν καθημερινά μεγάλες πορείες και παρά τις απειλές της κυβέρνησης συνέχισαν τον αγώνα τους ακόμα και μέσα στις γιορτές. Με την αρχή του 1991 πολλά σχολεία εξακολουθούσαν να βρίσκονται υπό κατάληψη, ενώ παράλληλα οι καθηγητές αρνούνταν να υπακούσουν στην εντολή να παίρνουν απουσίες στο δρόμο. Ταυτόχρονα παρακρατικές ομάδες προσπαθούσαν να τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους, ακολουθώντας εντολές και παραινέσεις για να «περιφρουρήσουν το δικαίωμα των μαθητών που θέλουν να κάνουν μαθήματα».

Στην Πάτρα, μια τέτοια ομάδα, με επικεφαλής τον Δημοτικό σύμβουλο Καλαμπόκα προσπαθεί να «ανακαταλάβει» σχολεία και να διώξει τους καταληψίες μαθητές. H προσπαθεια ανακαταληψης του πολυκλαδικου αποτυγχανει λογω της εγκαιρης παρουσιας καθηγητων στην πορτα του σχολείου (τα γραφεία της ΕΛΜΕ βρίσκονταν στο κτίριο του Πολυκλαδικού). Η ομάδα αποχωρεί, συνεχίζοντας προς τα σχολεία στην Τριών Ναυάρχων. Τα ίδια. Μετά προχωρούν προς το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο στα Ψηλά Αλώνια. Χωρίς πολλά λόγια επιτίθενται και δέρνουν τους μαθητές. Φτάνουν στο χώρο φοιτητές, δάσκαλοι και σπουδαστές. Δέχονται και αυτοί επίθεση, με ιδιαίτερη βιαιότητα. Τα ραδιόφωνα της πόλης ενημερώνουν για τα γεγονότα. Κλιμάκιο της ΕΛΜΕ αποφασίζει να μεταβεί στο σχολικό συγκρότημα. Μόλις φτάνει αντικρίζει τραυματισμένους μαθητές και το σχολείο καταλλειμένο από την ομάδα των τραμπούκων. Προσπαθούν να φτάσουν στην πόρτα του σχολείου για να δουν τι συμβαίνει στο εσωτερικό. Τότε δέχονται τη λυσσαλέα επίθεση. Αλυσίδες, λοστοί, καρέκλες κατεβαίνουν στα κεφάλια τους. Και ξαφνικά απόλυτη σιωπή.

Ένας καθηγητής αιμόφυρτος στο έδαφος, δύο ακόμα αρκετά τραυματισμένοι. Η κατάσταση του ενός είναι σοβαρή. Μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Αγ. Ανδρέας. Ο Νίκος Τεμπονέρας, μαθηματικός, μέλος του ΕΑΜ (Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο) είναι κλινικά νεκρός. Μεταφέρεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου. Χιλιάδες κόσμος μαζεύεται έξω από το νοσοκομείο Αγ. Ανδρέας. Στις 12 το βράδυ μια σιωπηλή πορεία χιλιάδων ανθρώπων κατεβαίνει από το νοσοκομείο προς την Νομαρχία Αχαΐας. Το ανακοινωθέν του νοσοκομείου επιβεβαιώνει τα χειρότερα. Ο Τεμπονέρας είναι νεκρός. Μια πολιτική δολοφονία στις 8 Γενάρη 1991.

Ο Νίκος Τεμπονέρας συνάντησε τους εκατοντάδες νεκρούς αγωνιστές του Λαϊκού κινήματος. Ο άνθρωπος Νίκος Τεμπονέρας είναι απών. Ο αγωνιστής Νίκος Τεμπονέρας είναι παρών. Ζει στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας και μας δείχνει με καθαρό τρόπο το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης που οφείλει να ακολουθήσει ο ελληνικός λαός και σήμερα.

Οι αγώνες που έγιναν και θα γίνουν ξαναποκτούν σήμερα επιτακτικό και κυριολεκτικό νόημα, όταν οι εργαζόμενοι εξαθλιώνονται, τα μεσαία στρώματα φτωχοποιούνται, η ανεργία καλπάζει (ιδιαίτερα στη νεολαία) και μεγάλο τμήμα της κοινωνίας οδηγείται στο περιθώριο. Η δραματική περικοπή των εισοδημάτων των εργαζομένων, η άγρια φοροεπιδρομή, η εγκατάλειψη και στη συνέχεια η εκποίηση κοινωνικών δομών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας), το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και χώρου αποτελούν την πεμπτουσία της πολιτικής της τρόικα και της κυβέρνησης. Ο λαός στη φτώχεια, οι τοκογλύφοι δανειστές της χώρας στην εξουσία. Η οικονομική και όχι μόνο «κατοχή» της χώρας είναι γεγονός. Μας προορίζουν για σύγχρονους δούλους. Να τους δείξουμε την πόρτα της εξόδου.

Ο αγώνας για «Παιδεία», χρειάζεται να ενταθεί κυρίως ενάντια στην πολιτική της ραγδαίας υποχώρησης του δημόσιου χαρακτήρα της και της εκχώρησής της στα ιδιωτικά συμφέροντα. Ο Καλλικράτης στην εκπαίδευση αποτελεί εργαλείο του μνημονίου που θα οδηγήσει τα σχολεία και την εκπαίδευση σε περαιτέρω μαρασμό και υποβάθμιση. Η Γνώση στους λίγους και εκλεκτούς, η πλειοψηφία της νεολαίας στην αναλώσιμη δεξιότητα και ανασφάλεια, εκπαιδευτικοί ημερομίσθιοι μέσω ΕΣΠΑ, «μέντορες», συγχώνευση και κλείσιμο σχολείων, αποτελούν μερικά σημεία που αποκαλύπτουν το σύγχρονο μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν. Το «νέο σχολείο» φαίνεται να απαντά στην μέχρι τώρα ημιμάθεια με τις ξένες γλώσσες σε βάρος της μητρικής, τη διάσπαση των επιστημονικών πεδίων, τις δύσκολες εξετάσεις και τις αγγλοσαξωνικού τύπου «τράπεζες θεμάτων», δηλαδή την αμάθεια. Από την άλλη μεριά το «νέο Πανεπιστήμιο» οδηγείται στα επιχειρηματικά συμφέροντα και σε ατομικά πτυχία ως «βεβαιώσεις σπουδών». Γι’ αυτό η ανάπτυξη πανεκπαιδευτικών μετώπων έρχεται πάλι στο προσκήνιο.

Infowar: Το απεχθές χρέος και ο λογαριασμός όσων φάγαμε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Επειδή δεν θα πληρώναμε ποτέ σε ένα εστιατόριο χωρίς πρώτα να δούμε το λογαριασμό αποφασίσαμε ότι έτσι θα πρέπει να γίνει και με την αποπληρωμή του χρέους. Ζητάμε το αυτονόητο. Να μας φέρουν το λογαριασμό από αυτά που φάγαμε μαζί τους.


Ρίχνουμε λοιπόν κλεφτές ματιές στην έννοια του απεχθούς χρέους, παρακολουθούμε τον πρόεδρο του Ισημερινού να κάνει μια από τις μεγαλύτερες τρίπλες στην παγκόσμια οικονομική ιστορία και αφήνουμε τον Λιστ να πενθεί για την εκτέλεση ενός αυτοκράτορα που χρώσταγε πολλά.